Beginjaren van Pinkpop in beeld

De Pinkpop Expo in Geleen moet een blik gunnen op de beginjaren van het popfestival. De expositie kampt momenteel nog met praktische problemen.

Een popfestival in het Burgemeester Damenpark in Geleen? Dat kon. Wethouder Wim Scheepers gaf in 1970 opmerkelijk makkelijk toestemming. „Die dacht serieus dat we met een paar mensen onder een boom gitaar zouden gaan spelen”, lacht een van de initiatiefnemers van toen, Jan Smeets. „Hij schrok zich rot toen er tienduizend man op af kwam.”

De organisatie deed in amateurisme nauwelijks onder voor het Geleense gemeentebestuur. Een wankel ogende constructie van steigerbuizen fungeerde als podium, laten foto’s op de eerste tentoonstelling van de Pinkpop Expo in Geleen zien. Het geluid kwam uit luidsprekers die meer geschikt waren voor wielerkoersen. Zonder Golden Earring, die beschikten over een fatsoenlijke geluidsinstallatie, was de eerste Pinkpop op een mislukking uitgelopen.

Door schade en schande werden Smeets en zijn medewerkers wijs. Op de expositie zijn evaluatierapporten, brieven en contracten te zien. Maar de tentoonstelling Pinkpop, de Geleen-jaren moet het vooral hebben van foto’s uit de jaren 1970-1986. Ze hangen, om iets van het festivalgevoel op te roepen, aan een hekwerk in het oude postkantoor van Geleen. De voormalige publiekshal kleurt na het PTT-rood en het TNT-oranje nu dus knalroze, van het oudste nog bestaande popevenement ter wereld. Een museum mag het van Jan Smeets niet genoemd worden. „Ik ben geen Napoleon die een obelisk voor zichzelf opricht.” Daarom Pinkpop Expo. In andere ruimtes van het postkantoor bevinden zich Buro Pinkpop en Smeets’ gigantische archief.

Hoe hij de expositie toegankelijk moet maken voor publiek, weet Smeets nog niet. Dit weekend krijgt hij zeshonderd man over de vloer vanwege zijn gouden jubileum als poppromotor. Hij hoopt op een gouden idee van een van de gasten.

Smeets begon vijftig jaar geleden als concertorganisator in het parochiehuis van Grevenbicht (Peter and his Rockets met een Teenager-Talentenshow vooraf). Hij verwierf landelijke faam als Mr. Pinkpop. Smeets’ ultieme moment leek nabij in 1979. Mick Jagger kwam een nummer meezingen bij reggaester Peter Tosh. Het ging mis, vlak voordat de zanger van the Rolling Stones het podium zou betreden. „Daar stond Theo Stokkink van de KRO met een tv-camera. Jagger zag dat ding en maakte rechtsomkeert. De rest van de middag heeft hij gevoetbald met de jongens van de popgroep Massada.” Voor Smeets verging op dat moment de wereld. Op zijn zesenzestigste hoeft de Pinkpopbaas zich niet langer groter voor te doen dan hij is. Dus is op Pinkpop Expo voor het eerst te zien hoe hij uithuilde bij medeorganisator Wim Wennekes. „Die foto’s heb ik jaren achtergehouden.”

De komst van een ijsbaan betekende het einde van Pinkpop in Geleen. Na een jaar in het Noord-Limburgse dorp Baarlo, streek het festival in 1987 neer op de draf- en renbaan in Landgraaf, waar in 2012 het zilveren jubileum wordt gevierd. „Het heeft zo moeten zijn”, denkt Smeets nu. Zo’n groot evenement als Pinkpop midden in Geleen was onhoudbaar.

Op pinkpop.nl zal worden bekend- gemaakt hoe en wanneer de Pinkpop Expo opengaat voor publiek.

    • Paul van der Steen