Een van de besten ooit

Gregory Halman, gisteren doodgestoken in Rotterdam, was zowel in Nederland als in de Verenigde Staten een erg populaire honkballer.

Zowel in Nederland als in de Verenigde Staten is met grote verslagenheid gereageerd op de dood van Gregory Anthony Halman. De 24-jarige profhonkballer van de Seattle Mariners werd gisterochtend in Rotterdam doodgestoken nadat hij had geklaagd over een radio die te hard stond. Zijn twee jaar jongere broer Jason is als verdachte gearresteerd. „Dit is te bizar voor woorden”, zegt honkbalinternational Berry van Driel. „The Mariners family is diep geraakt door de tragische dood van Greg Halman”, staat op de website van de Amerikaanse profclub.

Gregory Halman – zoon van een Arubaanse vader en een Nederlandse moeder, geboren en getogen in Haarlem – gold als één van de grootste talenten die het Nederlandse honkbal ooit heeft voortgebracht. De outfielder speelde in totaal 44 duels in de Amerikaanse Major League voor de Seattle Mariners. Halman kwam 22 keer uit voor Nederland. Als profspeler van de Mariners was hij niet gerechtigd deel te nemen aan het onlangs gehouden WK in Panama, waar het Nederland de wereldtitel veroverde.

Gregory Halman maakte op 23 september 2010 in de Canadese stad Toronto met de Seattle Mariners zijn debuut in de Major League. „Ineens ben je er bij, in zo’n groot stadion dat je al zo vaak op tv hebt gezien (…) een droom die werkelijkheid wordt. Toen ik stond in te slaan was ik bloednerveus. Ik wilde dat niet tonen, maar van binnen gaat je hart als een gek te keer”, zo vertelde hij later in een interview in NuSport.

Berry van Driel maakte Gregory Halman in 2009 van nabij mee tijdens de laatste World Baseball Classic in Puerto Rico en Miami. „Gregory was een heel sterke en snelle honkballer met een hele goede arm”, legt de pitcher van het Rotterdamse Neptunus uit. „Hij was één van de weinige spelers die vanuit de Nederlandse competitie in de VS zijn doorgebroken. Ook buiten het veld was het een aardige jongen. Ik heb nooit problemen met hem gehad.”

Van Driel zag Gregory Halman voor het laatst begin deze maand in Amsterdam waar hij met een aantal andere Major Leaguespelers een clinic verzorgde. Deze zogenaamde European Big League Tour vond plaats op initiatief van de Nederlandse profpitcher Rick van den Hurk. „Hij stond middenin het leven. Het is niet voor te stellen dat hij er nu niet meer is. Ik dacht eerst aan een zieke grap, maar begreep al snel dat het ernst was”, stelt Van Driel. „Vorige week heb ik bij Neptunus nog met zijn broertje Jason getraind. Ook met hem heb ik te doen. Er moet iets vreselijks misgegaan zijn.”

Gregory en Jason Halman, zonen van oud-honkballer Eddy Halman, waren kinderen van de Haarlemse honkbalvereniging Kinheim. Gregory Halman maakte op zijn vijftiende zijn debuut in de hoofdmacht van de club. In 2004, in pas zijn tweede seizoen in de hoofdklasse, werd hij tot ‘meest waardevolle speler’ (MVP) uitgeroepen. Dat seizoen werd hij ook ‘homerunkoning’ en ontving hij de Ron Fraser Award voor de meest belovende international onder 23 jaar. In hetzelfde jaar tekende hij een zevenjarig contract voor Mariners.

Jason Halman speelde de afgelopen seizoenen voor de Amsterdam Pirates, Almere, ADO Den Haag en Kinheim. Hij maakte onlangs de overstap naar het Rotterdamse Neptunus. Als catcher speelde in het Nederlands team. Maar hij was niet geselecteerd voor de kampioensploeg van Brian Farley.

De Amerikaanse bondscoach van Nederland heeft gisteren per email de profspelers in de Verenigde Staten ingelicht over de dood van Gregory Halman. De in Nederland spelende honkballers komen morgen bij elkaar om het nieuws te verwerken. Op de Facebookpagina van het Nederlands honkbalteam stroomden gisteren en vandaag talloze reacties binnen. De verslagenheid is groot onder de spelers die twee weken geleden werden gehuldigd na het behalen van de wereldtitel.

Robert Eenhoorn, technisch directeur van de honkbalbond en oud-prof van de New York Yankees, spreekt van „een drama, een enorme schok voor iedereen”. Hij had er verder geen woorden voor.

    • Koen Greven