Saif al-Islam Gaddafi: de strijdbare, onvermoeibare ‘hervormer’

Saif al-Islam in betere tijden. Foto Reuters / Paul Hackett

Met de arrestatie van Saif al-Islam Gaddafi is een van de meest opmerkelijke figuren uit de entourage van Gaddafi ingerekend. De afgelopen maanden wist hij regelmatig vriend en vijand te verbazen en was hij onderdeel van opmerkelijke discussies.

Een eerste memorabel moment van de afgelopen maanden was de ochtend dat Saif al-Islam leek te zijn opgestaan uit de dood. Op 21 augustus leek hij nog te zijn opgepakt, want zelfs het Internationaal Strafhof bevestigde zijn arrestatie. Twee dagen later verbaasde Saif al-Islam echter alles en iedereen door opgewekt en strijdbaar bij het Rixos Hotel in Tripoli te verschijnen, waar hij zich liet toejuichen door aanhangers en westerse journalisten te woord stond:

In de maanden die volgden liet Saif al-Islam nog geregeld van zich horen. Na de verovering van Tripoli vluchtte hij weg naar een onbekende locatie. Eind oktober nog, een kleine maand voor zijn uiteindelijke arrestatie vandaag, zei hij in reactie op de dood van zijn vader dat aan zijn familie loyale stammen wraak zouden nemen op de nieuwe Libische machthebbers. Saif al-Islam leek alle realiteitszin te hebben verloren, want hoewel vrijwel het gehele land bevrijd was van Gaddafi’s troepen, zei hij: “Ik zeg tegen jullie (de rebellen) en de NAVO: loop naar de hel. Dit is ons land, wij leven hier, we sterven hier en we gaan door met vechten”.

Hoe moeten we ons Saif al-Islam Gaddafi herinneren? Onze internetredacteur Steven de Jong schreef in maart, kort na het begin van de opstand tegen Gaddafi’s regime, al een mooie beschouwing over zijn karakter. Een publicist die voor hem werkte zegt daarin dat in Saif al-Islam eigenlijk een democratische hervormer schuilde. Onze Libië-expert, buitenlandredacteur Carolien Roelants, zei vanmiddag op deze site dat zijn erfenis een troebele is:

“Uiteindelijk was zijn vader natuurlijk de grote man. Saif al-Islam schipperde tussen de verschillende facties in Libië en claimde lange tijd de rol van hervormer. Hij had ook in het Westen gestudeerd, maar heeft zijn hervormingsagenda uiteindelijk nooit waargemaakt. Op sommige momenten leek hij de opvolger van Moammar Gaddafi, maar dan weer was hij van de radar verdwenen. Militair heeft hij nooit een rol van betekenis gespeeld.”