Groothuis bewijst wat hij al wist

Stefan Groothuis won bij de eerste wereldbekerwedstrijd van het seizoen de 1.500 meter. De schaatser uit de ploeg van coach Jac Orie blijft zichzelf steeds verbeteren.

Wat een machtig moment voor Stefan Groothuis, toen hij vrijdag na 1.250 van de 1.500 meter vlak achter zijn directe tegenstander Shani Davis schaatste. Even een paar slagen in de rug van de Amerikaanse wereldrecordhouder en drievoudig wereldkampioen op de schaatsmijl. Overmacht. En dan snel de binnenbocht induiken, op weg naar de zekere winst. Zijn eerste overwinning tegen Davis op de meest prestigieuze schaatsafstand, zijn eerste zege ook in een wereldbekerwedstrijd op de 1.500 meter.

„Ik wist al jaren dat ik dit in mij had”, zei Groothuis na afloop van zijn winnende race in de goed gevulde hal van het Russische Tsjeljabinsk. In 1.45,70 brak de krachtige stylist uit de ploeg van coach Jac Orie het baanrecord, en bleef hij naast Davis (1.46,27) ook de Russische favoriet Ivan Skobrev (1.46,47) ruim voor. „Ik kan er wel steeds over praten, maar ik ben blij dat ik nu ook het bewijs heb geleverd”, sprak hij tevreden.

Groothuis (29) bewijst de laatste jaren op het ijs steeds vaker wat hij eigenlijk al wist. „Davis is niet onverslaanbaar”, zei hij na het duel op de 1.000 meter tegen zijn toenmalige ploeggenoot Simon Kuipers bij de olympische kwalificatiewedstrijden voor Vancouver 2010. Op de Spelen was Davis ‘gewoon’ weer de beste, en werd Groothuis vierde na ziekte in de voorbereiding. Grootspraak dat hij de Amerikaanse koning van de middenafstanden kon verslaan?

Vorig seizoen zette Bokito, zoals zijn bijnaam luidt, met uiterste volharding door. In China en Moskou volgden superieure wereldbekerzeges op de 1.000 meter. Davis ontbrak, stelden critici. Maar bij de WK sprint en de wereldbekerfinale maakte Groothuis zijn woorden uiteindelijk waar, door de tweevoudig olympisch kampioen te verslaan.

In 2004 was de laatbloeier Groothuis bijna gestopt met schaatsen omdat hij geen ploeg had. Drie jaar later miste hij een heel seizoen doordat hij bij een start met zijn rechterschaats zijn linkerachillespees doorsneed. Orie haalde de sprinter met een klein contractje naar zijn ploeg en zag al snel progressie. „Stefan kwam binnen en reed alleen een goede 1.000 meter”, vertelde de coach van de Control-ploeg vorig jaar. „Hij opende op de 500 meter in 10,2 en reed een 1.500 meter in Heerenveen in 1.47. Die afstand duurde alweer te lang voor hem. We hebben hem op 1.45 gekregen, waardoor ook zijn laatste ronde op de 1.000 meter sterk verbeterd is. En aan de andere kant hebben we hem van 10,2 naar openingen van zelfs een keer 9,8 gekregen.”

Bij de WK sprint vorig jaar in Thialf leek Groothuis na een zege op de eerste 1.000 meter zelfs favoriet voor de titel. Tot hij op de 500 meter op de tweede dag bezweek onder de spanning en de lijn overschreed bij het uitkomen van de bocht. Hoewel diskwalificatie later ongedaan werd gemaakt, waren zijn titelkansen verkeken: vierde. Brons op de 1.000 meter bij de WK afstanden vergoedde weinig. En de vierde plaats op de 1.500 meter al helemaal niet.

Opnieuw volgde een zomer van keihard trainen. Groothuis, die in augustus vader werd, was in het voorseizoen wat minder snel dan anders. Omdat hij meer duurwerk had gedaan voor de 1.500 meter? Tot nu toe kon hij de snelste ter wereld zijn tot 700 of soms 1.100 meter. Om in de slotronde net te veel te verliezen om zich te kronen tot de beste miler.

Bij de NK afstanden won hij twee weken geleden de 1.000 én 1.500 meter. Zijn ploeggenoten Kjeld Nuis, in Tsjeljabinsk knap vierde, en Mark Tuitert (zesde) hadden meer last van de zware trainingen in de aanloop naar het seizoen. Maar ook Groothuis reed op de mijl nog steeds geen fameuze laatste ronde (29,7).

In Rusland bleek waartoe hij uitgerust in staat is. Groothuis eindigde in 35,12 als vijfde op de 500 meter, gewonnen door de Fin Pekka Koskela (35,00) vóór Jan Smeekens (35,01). Een paar uur later overklaste hij op de 1.500 meter iedereen. Met een snelle opening, als vanouds. Maar dit keer kreeg tegenstander Davis geen moment kans om dichterbij te komen. Groothuis kon zich zelfs een misslagje in de laatste bocht permitteren om toch te tonen dat hij zichzelf opnieuw heeft verbeterd.