Gnoerijden

Ivo Weyel ontdekt op een beurs dat normale reizen zeldzaam worden.

Het is weer vakantiebeurstijd. Reisorganisaties, hotelketens, cruise- en vliegmaatschappijen, steden en landen bieden hun waar als marskramers aan op een soort huishoudbeurzen. De World Travel Market in Londen beet de spits af. De bedoeling is de aandacht te trekken, want het aanbod is overweldigend. Dat doen ze bij de stand van Peru door een dansgroep te laten optreden. Brazilië doet dat ook, tegelijkertijd, de boxen iets harder afgesteld om over Peru heen te komen. En laat nou ook Trinidad & Tobago op hetzelfde idee zijn gekomen. Om aan de herrie te ontkomen loop je snel door. Dan maar niet naar Peru. Nepal dan maar? Of Uruguay?

Een blik op mij was voor de Nepalese afgevaardigde genoeg om een Same Sex Marriage reis aan te bieden. Of ik wist dat je als homo kunt trouwen in Nepal, en dat zij homohuwelijksreizen organiseren, want wie wil er nou niet trouwen in Nepal, homo dan wel hetero zijnde?

Laat Uruguay, drie stands verder, nou hetzelfde aanbieden. Wat een tolerantie in ene wereldwijd. New York loop ik voorbij – ken ik al – maar ik krijg de lokroep van een dame in mijn oor die vraagt of ik wel eens heb gekayakt in New York? Bij Finland nodigt iemand me uit eens te komen wandelen in het Taiga bos waar het min 40 graden is en wolven, beren en lynxen aan de haringen van je tent knabbelen.

Een representant van een Westin hotel glundert dat ik voor slechts 5 dollar een heuse trampoline op de kamer kan laten bezorgen, dat is namelijk een goede work-out, en voor 5 dollar krijg je daar ook nog tram-polineschoeisel bij in je maat.

Ik bedoel maar te zeggen dat het niet de bedoeling is dat u volgend jaar normaal met vakantie gaat. Dan weet u dat vast. De trend is vooral gek en bijzonder doen. ’s Nachts de Sixtijnse kapel bezoeken, een graffititour door Los Angeles, de Himalaya beklimmen (voor maar 500.000 euro inclusief zes maanden training en kost en inwoning), door de riolen van Rome peddelen, slapen in de sloppen van Rio onder het mom van do as the locals do.

Op de stand van een of ander safariland leunde een half leeggelopen sneue opblaasgiraffe uitgeput tegen de kartonnen wand. De standhouder was er niet beter aan toe en keek hologig voor zich uit. Op mijn vraag wat ze in de aanbieding had, zei ze een ritje op de rug van een gnoe.

Want olifanten zijn zó 2010.