Kracht schuilt in de puzzels

Game

The Legend of Zelda: Skyward Sword

Van Nintendo, voor Wii. *****

Het gaat om de gameplay, zo luidt het cliché. Ook in Zelda-games: fans roemen graag de prachtige wereld en sprookjesachtige sfeer, maar stiekem schuilt de ware kracht in uitgekiende omgevingspuzzels. Held Link schuift met blokken, gebruikt op maat gemaakte voorwerpen, en combineert gaandeweg verworven vaardigheden om nieuwe gebieden te ontsluiten. Hoewel de wereld de suggestie wekt in al het sprookjesachtige realistisch te zijn, staan de puzzelstukken altijd op precies de juiste plek. Dat zorgt wel voor een beter spel.

Skyward Sword is, zelfs naar de torenhoge Zelda-maatstaf, een exceptionele game, precies omdat die omgevingspuzzels beter zijn dan ooit: gevarieerd, ambitieus en heerlijk logisch. Door slim gebruik van de motion controls van de Wii-afstandsbediening. Ze zijn ook nog eens uitermate origineel. Zo verworden de zwaardgevechten dankzij een-op-een bewegingsregistratie tot minipuzzels op zichzelf en is Links arsenaal aan magische voorwerpen verrijkt met bewegingsgevoelige elementen (mijn favoriet: de Beetle, een middeleeuws radiografisch bestuurbaar vliegtuigje).

De spelelementen zijn niet alleen vernuftig, het zijn er vooral erg veel. Het spel is opgedeeld in een vrijelijk te verkennen wereld boven de wolken met vele optionele miniqueestes, en een benedenwereld die de meer traditionele Zelda-structuur heeft van gethematiseerde omgevingen (woud, vulkaan, woestijn) met daarin grote kerkers met puzzelkamers. Maar beide zijn in al hun weidsheid toch behoorlijk compact, met weinig loze ruimte of gerecyclede spelconcepten. Voor een game van veertig uur is er verbluffend weinig filler content.

En die sprookjesachtige, avontuurlijke sfeer? Die mag er ook wezen. In een fijne impressionistische stijl wordt een luchtig, aansprekend gevoel gecreëerd. Meer Pieck dan Tolkien, maar gaandeweg wordt het steeds meer een heldenverhaal. Zelfs de meest kritische fan zal er meer dan tevreden mee zijn.

Gerthein Boersma

    • Gerthein Boersma