Verfrissende verlichting

muziek

klassiek

Harmonia Mundi: Lumières ****

Het blijft behelpen, de standaardindeling van klassieke muziek in periodes als barok, classicisme, romantiek. Dus is het verfrissend dat cd-label Harmonia Mundi dit najaar een verzamelbox uitbrengt onder de titel Lumières, ‘Verlichting’, waarin de achttiende eeuw centraal staat. Weliswaar werpt dat nieuwe vragen op; het verschil tussen Vivaldi’s Lente en Beethovens Negende is immers fors.

De dertig cd’s bieden bovenal een prachtig inzicht in de diversiteit van Harmonia Mundi, dat zich sinds 1958 toelegt op sierlijke opnames van het zeventiende- tot vroeg negentiende-eeuwse repertoire. Hoofdrolspelers als William Christie, René Jacobs en Andreas Staier blinken uit in elegantie, historische kennis en frisse verrassingen. Te midden van 33 uur muziek zit soms een al te hoekig vertolkte triosonate van Vivaldi; violiste Chiara Banchini heeft in sonates van Mozart moeite met de zuiverheid. Dat wordt ruim gecompenseerd door een Le nozze di Figaro waarin Jacobs haarscherp intellect koppelt aan vrijzinnige sensualiteit.

Met het Tokyo String Quartet culmineert de reeks in de late kwartetten van Beethoven, voor de cd-samenstellers wellicht het summum van menselijke prestatie.