Rintje Sint-Staarten

‘Mijn snoep is al op’, zegt Henriette. ‘Ik had met Sint-Maarten heel veel koekbotjes, kluifjes, en ander lekkers opgehaald, maar nu heb ik niks meer.’

Ook Tobias zit sip te kijken. ‘Mijn snoepzak is ook leeg’, zegt hij. ‘Heb jij nog snoep van vorige week?’ vraagt hij aan Rintje. Maar ook Rintje schudt met zijn hoofd. ‘Op!’ zegt hij beteuterd.

‘Ik weet wat!’ zegt Henriette. ‘We gaan vanavond weer met onze lampionnen langs de deuren.’

‘Maar dan geeft niemand ons snoep’, zegt Tobias. ‘Iedereen weet toch dat Sint-Maarten al geweest is?’

‘Het is vandaag ook geen Sint-Maarten’, zegt Henriette. ‘Vanavond vieren we een heel speciaal feest: Sint-Staarten!’

‘Wat een goed idee’, lacht Rintje. ‘Sint-Staarten, dat klinkt als een heel mooi feest, waar veel gekwispeld moet worden!’

‘Het is al heel vroeg donker’, zegt Tobias. ‘Dat is juist fijn’, zegt Henriette. ‘Dan hebben we extra veel tijd om snoep op te halen.’

Als het helemaal donker geworden is steken Rintje, Tobias en Henriette hun lampion aan en gaan ze de straat op.

Ze bellen bij iedereen aan en als er open gedaan wordt, beginnen ze te zingen. Het ‘Sint-Staarten lied’:

Sint-Staarten, Sint-Staarten,

Wij willen heel veel taarten

Honden hebben staarten

die gaan allemaal heen en weer

Daar is Sinte-Staarten weer

De meeste honden die hun lied horen beginnen te lachen. En vaak krijgen ze dan alle drie wat snoep. Maar een oude buldog die een paar huizen verderop woont, vindt het helemaal niet grappig.

‘Ja ja’, bromt hij, ‘mij een beetje voor de gek houden. Ik weet heus wel dat het vorige week Sint-Maarten was. Scheer jullie weg!’ En hij gooit zo de deur dicht. Rintje, Tobias en Henriette gaan bij zijn brievenbus staan en zingen zo hard als ze kunnen:

Sint-Staarten, Sint-Staarten

Ik ben een groot gevaarte

Geef me snel een berg met snoep

anders poep ik op je stoep

Daarna rennen ze heel hard weg.

Als ze de hele straat hebben gehad, zit hun snoepzak weer helemaal vol.

‘Genoeg voor een hele week!’ zegt Henriette. ‘En als het weer op is, dan zetten we onze schoen en zingen een lied voor Sinterklaas!’

    • Sieb Posthuma