film

Michael

Michael belichaamt de banaliteit van het kwaad. Een kalende dertiger in grijze trui. Een man die hooguit opvalt door zijn hang naar privacy. Zodra hij thuis komt gaan de rolluiken dicht. Want in zijn kelder woont Wolfgang, een ontvoerd jongetje. Hij is redelijk gedomesticeerd en mag naar boven voor avondeten, afwas en tv en soms mag hij naar buiten. Michael is een ongemakkelijke film, maar er blijkt uit dat misdaad niet loont. Regiseur Markus Schleinzer is in wezen een optimist.

La piel que habito

De film La piel que habito (‘De huid waarin ik leef’) van Pedro Almodóvar gaat over de krankzinnige wetenschapper Robert Ledgard, gespeeld door Antonio Banderas. De plastisch chirurg, die zijn echtgenote bij een gruwelijk auto-ongeluk heeft verloren, heeft een menselijke huid ontwikkeld die niet alleen ongevoelig is voor insectenbeten, maar die ook brandveilig is. Zoals die huid is, is ook de film: veerkrachtig, schokbestendig, technisch gezien een hoogstandje, maar nogal synthetisch en koud.

The thing

In The thing wordt een oeroud buitenaards monster opgegraven op Antarctica. Het komt plotseling tot leven en voedt zich met mensen. Daardoor kan hij ook een precieze imitatie van de menselijke gedaante aannemen. Matthijs van Heijningen jr (zoon van de filmproducent, normaal gesproken maker van commercials) maakt een behoorlijk debuut. De film ziet er goed uit, de opbouw van de spanning is in orde en de paranoia van mensen die niet weten wie zichzelf is en wie het monster, is verstikkend.

The Twilight Saga

In Breaking Dawn, het voorlaatste deel van de Twilight-reeks, doen mens Bella en vampier Edward eindelijk waar drie films naar toe gewerkt is: ze hebben seks. Verstokte romantici en zwijmelende tieners – de doelgroep – kunnen hun hart ophalen aan de gedetailleerde voorbereidingen op de huwelijksvoltrekking tussen Bella en Edward. Het slot van de cyclus is jammer genoeg in tweeën geknipt. Breaking Dawn Part 2 volgt pas over een jaar. Doordat een echte climax ontbreekt, is dit deel behoorlijk saai.

Moneyball

Moneyball in de regie van Bennett Miller lijkt op een sportfilm. Er is een slecht honkbalteam en een coach met visie. De held is manager Billy Beane (Brad Pitt). Hij komt uit bijgeloof nooit op het veld. Een kleedkamerspeech, een wedstrijd van erop of eronder. Brad Pitt is ook als 47-jarige fenomenaal als opgewekte rebel met charisma. Toch is de boodschap in deze managersfilm naar en kil: mensen zijn statistieken die je koopt, gebruikt en bij het oud vuil zet.

Drive

Motoren brullen, banden scheuren over het wegdek. Drive is een echte autofilm, maar geen traditionele actiefilm. De door Ryan Gosling gespeelde, naamloze protagonist is overdag stuntman en mecanicien, ’s nachts rijdt hij door de mean streets van LA als vluchtautobestuurder. Er ontspint zich een onvervalste film noir waarin hij als tragische held vermalen dreigt te worden. Drive is een van de opwindendste films van het jaar.