Zolderkamer en liederlijk café ineen

Al jaren koester ik een hartstochtelijke liefde voor een van Nederlands meest illustere websites: marktplaats.nl.

Aan de ene kant is de site zelf een wereld op zich. Er valt veel te vinden op Marktplaats, en zeker niet alleen maar afgedankte Ikea-driezitters in ecru. De plek is een duistere zolderkamer, een zakelijke beursruimte, een liederlijk café en een vrij toegankelijke therapiesessie ineen. Bij de categorie Huis en Inrichting kan je speuren naar berichten als: „Van mijn opa gekregen deze stoelen ze zijn van Gispen leuk stoeltje maar we hebben al stoelen dus aangeboden wegens overbodigheid, bieden begint bij 10 euro ALLEEN SERIEUZE REACTIES GRAAG” – terwijl je bij de categorie Contact en Berichten kan lezen hoe Toon zich afvraagt hoe hij erachter moet komen wie zijn werkgever is en Dick nog steeds zoekt naar feestbeestje1.

Daarnaast biedt Marktplaats nog veel meer werelden: die van de verkopers. Meestal wordt een artikel zelf opgehaald – wat betekent dat je in een onbekend huis naar binnen stapt. Plots ben je in iemands thuis, sta je middenin braadgeuren of hondenlucht, bekijk je het Samoerai-zwaard aan de muur of de collectie Smurfenknuffels op de bank, en probeer je erachter te komen of die oude vrouw in de keuken zijn moeder of zijn geliefde is.

En andersom werkt het natuurlijk ook: als je zelf iets verkoopt, stapt er zomaar een onbekende koper over de drempel.

Mijn moeder belde me een tijdje geleden op: ze had iets op Marktplaats gezet, een groot geborduurd wandkleed. Ze vertelde dat ze net een bod had binnen gekregen. Van een man die Ali heette. Die mailde met het adres: alithekiller@cetera.com.

Aha.

Natuurlijk zijn er heel veel redenen waarom je als mailadres alithekiller zou kiezen. Omdat je altijd van je vrienden wint met korfbal, bijvoorbeeld. Omdat je een aalgladde ladies man bent. Omdat je als illusionist werkt en het je artiestennaam is. Omdat het rijmt op ‘giller’. Toch vonden mijn moeder en ik het een verstandig idee als ik erbij zou zijn, op het moment van haar rendez-vous met Ali the Killer.

Terwijl we wachten op de deurbel, bespreken we dat het eigenlijk nogal onhandig zou zijn om je acties in je mailadres aan te kondigen (‘ik wil graag die antieke kledingkast kopen, groetjes ikgajehuisleegplunderenendaneensigaretjeroken@xs4all.nl’) - hoewel het natuurlijk ook juist een gewiekste methode kan zijn: niemand zal het nog verwachten.

Dan gaat de bel – Ali the Killer staat voor de deur.

En natuurlijk is Ali een nette man van ongeveer veertig jaar, gehuld in een donker pak, die uiterst voorzichtig door de kamer loopt, alsof hij vooral niet te veel wil storen. Hij bewondert het wandkleed en overhandigt vervolgens het afgesproken bedrag. En hij is weer vertrokken.

Tien minuten met de meest beschaafde Ali the Killer in je eigen huiskamer – dankjewel Marktplaats.

Renske de Greef