My Morning Jacket nog enkel bombast

Pop

My Morning Jacket, 14/11 Paradiso Amsterdam. **

De zwaarbehaarde mannen van My Morning Jacket begonnen hun concert alsof het de toegift was, met triomfantelijke gebaren en bombastisch rocklawaai. De groep uit Louisville, Kentucky veroorzaakte een scheiding der geesten. Op het balkon werd wild gedanst. Maar na een kwartier vertrokken de eerste teleurgestelde fans, met vingers in de oren.

Bij hun debuut in 1999 verraste My Morning Jacket met een subtiel geluid, primitief opgenomen in een boerenschuur en met een emotionele impact die herinnerde aan de vroege Neil Young. In de VS ontwikkelden ze zich tot een fenomeen in de traditie van hippieband The Grateful Dead, met discipelen die al hun concerten volgen.

De uit armoe geboren galm van de begindagen is nu een kunstje geworden. Het pompende ritme en de snerpende vocalen hielden twee uur aan, zelfs in de ballade Wonderful waarin de drummer zijn trommels bewerkte alsof hij solliciteerde naar de rol van Animal in de Muppetshow. In de enorme geluidsbrij was niet meer te horen of het kinderkoor in het ironische deuntje Holdin’ on to black metal van een tape kwam, of door de bandleden werd geïmiteerd. Hoe een favoriete band van zijn voetstuk kan vallen.