Het norse alternatief voor Romney

De Republikeinen blijven zoeken naar een alternatief om maar niet Mitt Romney te hoeven kiezen. Newt Gingrich is de nieuwe hoop.

Rick Perry ging af met zijn ‘oeps’-moment tijdens een tv-debat. Herman Cain kreeg last van beschuldigingen van seksuele intimidatie. En van Mitt Romney worden nog altijd maar weinig Republikeinse kiezers enthousiast. Romney mag een vlekkeloze campagne voeren, zijn gebrek aan charisma speelt hem op. Hij komt bovendien niet af van het beeld bij conservatieve kiezers dat hij te progressief is.

Republikeinse kiezers zoeken naarstig naar een alternatief voor Romney. Maar eenmaal in het voetlicht houden de tegenpolen van Romney het nooit lang vol. De alternatieven worden geconsumeerd alsof ze fast food-maaltijden zijn. In dit veranderlijke klimaat is de politiek stokoude Republikein Newt Gingrich plotseling de nieuwe favoriet. Volgens een gisteren gepubliceerde peiling van bureau PPP is Gingrich koploper, gevolgd door Romney en Herman Cain. In een peiling van CBS is Gingrich tot de top-drie doorgedrongen.

De weerzin tegen Mitt Romney moet erg groot zijn, als kiezers Gingrich gaan beschouwen als alternatief. De norse en ietwat betweterig ogende Newt Gingrich (68) is een kandidaat van wie je je afvraagt of hij wel echt meedoet omdat hij president wil worden. In debatten speelt hij de rol van de bewaker van het DNA van de partij. Hij herinnert andere Republikeinse kandidaten er steeds aan dat ze het niet tegen elkaar moeten opnemen, maar tegen president Obama. Gingrich verwijt journalisten die de debatten leiden altijd dat ze ‘vooringenomen’ zijn, en ‘progressief’. Hij is meer een ceremoniemeester. Gingrich bewaakt de eenheid in de partij door steeds de echte vijanden te benoemen: de Democraten en de media.

Dat Gingrich nog meedoet aan de voorverkiezingen, mag een wonder heten. Deze zomer nam zijn campagneteam ontslag omdat de medewerkers vonden dat Gingrich niet hard genoeg zijn best deed.

Gingrich werd in de jaren negentig een hoofdrolspeler in de Republikeinse partij als meerderheidsleider in het Amerikaanse Huis van Afgevaardigden. Hij voerde fel oppositie tegen president Clinton en werd in de partij gezien als toekomstig presidentskandidaat.

Gingrich probeerde met zijn typerende polariserende stijl Clinton tot aftreden te dwingen, maar hij trad zelf af nadat de Republikeinen bij tussentijdse verkiezingen in 1998 werden afgestraft. Hij viel Clinton hard aan op diens affaire met Monica Lewinsky. Maar tegelijkertijd is zijn eigen privéleven zijn kwetsbare punt. Gingrich is twee keer gescheiden en is nu getrouwd met een veel jongere vrouw. Een onhandige ballast voor een politicus die conservatieve waarden uitdraagt.

Na zijn vertrek uit het Huis van Afgevaardigden legde Gingrich zich toe op het schrijven van boeken en het geven van commentaar op Fox News. Zijn politieke comeback verloopt voorspoediger dan iedere analist dacht. Maar ook zijn status als alternatief voor Romney kan weer snel verdwenen zijn.

Guus Valk