Doe mij maar klassiek met een glaasje bubbels

Wie een klassiek concert bezoekt, moet zich netjes aan de regels houden. Stil zitten, niet hoesten, niet klappen tussen delen door. En vooral: aandachtig luisteren, want op het podium klinkt serieuze muziek. Hoge kunst, die onze eerbied verdient. Voor klassieke muziek moet je een ‘kenner’ zijn. Iemand die niet geniet, maar keurt, niet luistert, maar beoordeelt. En ben je simpelweg enthousiast, dan val je door de mand. Want in de concertzaal kom je niet slechts voor je plezier.

Mag het ook anders? Mag klassieke muziek gewoon entertaining zijn? Met de nieuwe ‘Classics’-serie, die gisteravond in première ging, slaat het Concertgebouw dit seizoen een markante koers in. Concerten met louter klassieke ‘hits’, gespeeld door het Nederlands Philharmonisch Orkest, als muzikale aankleding van een ‘echt avondje uit’. Een rode loper, een luxe dinerarrangement, koffie met friandises en een glas bubbels tot besluit. Muziek voor de high society.

Is dit een verlaging van ‘hoge’ kunst? Een goedkope marketingstrategie? Of een welkome doorbreking van de ijzeren formaliteit van het klassieke concertleven? In elk geval brengen de Concertgebouw Classics, ondanks de decadente schijn, een hommage aan een lang vergane concertpraktijk. TV-presentator Gregor Bak praat alle stukken aan elkaar, zoals veel musici dat zelf deden in de negentiende eeuw. Op het programma staat vaak een enkel deel uit een pianoconcert of symfonie: een groot taboe tegenwoordig, maar ooit heel gebruikelijk. En er wordt alleen toegankelijk repertoire gespeeld: Donizetti, Bellini, Grieg, Johann Strauss en zelfs Franz Lehár. Grote afwezige is Beethoven, die het stemmige imago van het concertleven bij uitstek op zijn geweten heeft.

Wat een zoetsappige recycling van diepvriesmuziek lijkt, zou wel eens een trend kunnen gaan zetten. Muziek met bubbels: waarom niet?

Bas van Bommel

Volgende Concertgebouw Classics: 22 januari en 16 april. Inlichtingen: concertgebouw.nl/classics