2. De reclame vermommen

Eind mei kreeg nrc.next een aantal boze reacties naar aanleiding van een zogenoemde advertorial. Advertorials lijken redactionele stukken, maar zijn advertenties. Boven de reclame stond ‘van onze redacteur’ en de adverteerder twitterde: ‘Vandaag interview met onze oogarts Michiel Luger in #nrcnext! Lees hier het artikel’. Dat veroorzaakte verwarring.

Hoofdredacteur Rob Wijnberg schreef toen: „Een artikel als advertentie heeft iets misleidends, vonden ook veel redacteuren.” Hij benadrukte echter dat van de opbrengsten van de bewuste reclame de redactie drie maanden een correspondent naar Libië kon sturen.

Begin deze maand zat er een bijlage over ‘het hart’ bij deze krant. Het was ‘een bijlage van Reflex Uitgeverij, gedistribueerd bij deze krant’. Het zag eruit als een krantenkatern, het was zelfs informatief, maar het was vooral reclame. De opmaak was anders en NRC werd nergens vermeld. Dergelijke bijlagen hebben niets te maken met redactionele inhoud, zegt adjunct-hoofdredacteur Joost Oranje.

Een andere nevenactiviteit van kranten is de verkoop van cd’s, boeken, wijn en reizen. Daarbij maakt de marketingafdeling ook gebruik van redacteuren. In de NRC-webwinkel zijn deels door redacteuren geselecteerde en becommentarieerde film- en cd-boxen te koop. Zijn redacteuren voor die teksten vrij om te schrijven wat ze willen? Oranje: „Redacteuren zullen nooit positief schrijven over een product omdat de uitgever er geld mee wil verdienen.”

Op tv heet het verweven van commercie met inhoud sluikreclame. Adverteerders betalen voor het tonen of melden van producten. Voormalig tv-kok Ramon Beuk zei in deze krant: „Ik moest letterlijk zeggen ‘veel mensen vinden het moeilijk om vis te bereiden, maar ik laat zien hoe makkelijk het is’, terwijl ik viscuisine van Iglo de oven in schoof.”