Van Dolron ontroert met dapper therapietheater

Laura van Dolron: Wat nodig is. Gezien 8/11. Inl. nationaletoneel.nl *****

Het heeft er alle schijn van dat Laura van Dolron middenin een therapeutisch proces zit. En ook Oscar van Woensel moet het nodige zielenonderzoek hebben gedaan – hij kickte recentelijk af van een drank- en drugsverslaving. In Van Dolrons nieuwe voorstelling Wat nodig is delen zij dapper hun nieuwe levensinzichten met het publiek. Hun verhalen zijn openhartig, herkenbaar en ontroerend.

In een bijkans kaal decor vertellen ze omstebeurt. Van Woensel bijvoorbeeld over bewust iets niet doen. Niet toch iets drinken, iets onnodigs zeggen; terughouden terwijl het lichaam al vooroverhelt. De storm die inwendig raast als je tracht te stoppen met (slechte) gewoontes, de kalmte die je voelt als je weerstand biedt, het is prachtig beschreven.

Net als de aandoenlijke constatering van Van Woensel dat er grote vrijheid schuilt in discipline. Tegenover zijn wilde leven van voorheen plaatst hij een nieuw soort genot. „Ik reisde de wereld over, blijkt dat ik acht uur slaap nodig heb.” Of: „Je kunt drugs nemen, maar je kunt ook de afwas doen.”

De boodschap: echt geluk schuilt in zorg voor jezelf. Aandacht geven aan je verdriet. Stil zijn in plaats van praten. Voelen in plaats van denken. En luisteren naar je lichaam. In Wat nodig is komen inzichten langs die loze, Happinez-achtige clichés kunnen lijken, maar die betekenis krijgen voor wie de processen kent waar ze de uitkomst van zijn. Dat draagt een risico in zich: hoeveel toeschouwers zullen zich erin kunnen herkennen? Het zou kunnen dat dit therapietheater ietwat particulier blijft.

Van Dolron probeert in de voorstelling te leven ‘in het nu’. Ze brengt het tempo terug, praat weifelend en zacht, ademt diept, zwijgt ook veel. En brengt haar publiek langzaam in dezelfde stemming. Want dat is nodig nu: even stil staan, even rustig zijn, voor even gelukkig misschien.

Het is nauwelijks voorstelbaar, maar Van Dolron weet dat gevoel daadwerkelijk bij haar toeschouwers op te wekken. In elk geval voor even. In elk geval bij één.

    • Herien Wensink