Rupsen op het veld en geen geld voor uitwedstrijden

Het Surinaams voetbalelftal verloor thuis met 3-1 van El Salvador en is uitgeschakeld voor de WK van 2014. De bond heeft nauwelijks geld voor het nationale elftal.

Eigenlijk hoeft het Surinaams voetbalelftal morgen de uitwedstrijd tegen El Salvador niet eens meer te spelen. Na de 3-1 thuisnederlaag van vrijdagnacht is de ploeg van bondscoach Kenneth Jaliens toch al uitgeschakeld voor het WK van 2014 in Brazilië. En de bond kan het geld wel beter gebruiken, gezien de problemen in de aanloop naar het eerste van twee beslissende kwalificatieduels tegen El Salvador.

Drie dagen voor de wedstrijd staat op het parkeerterrein bij het André Kamperveen Stadion een groep internationals op de bus te wachten. Op slippers, voetbalschoenen in de hand. De training is verplaatst naar de andere kant van de stad, omdat een kolonie rupsen zich te goed heeft gedaan aan een deel van de grasmat. Gemaskerde mannen zijn volop in de weer met verdelgingsmiddelen om het veld nog op tijd speelklaar te krijgen. Op de ochtend voor de wedstrijd hebben ze ook al gespoten, maar door de regen van vanmiddag is al het gif weer weggespoeld.

Dat kan er ook nog wel bij voor bondscoach Jaliens. Is hij net van de schrik bekomen dat vandaag slechts 16 van de 23 selectiespelers de moeite hebben genomen om te trainen, krijgt hij te horen dat de bond voor de uitwedstrijd tegen El Salvador maar 19 tickets heeft geboekt. Vijftien spelers mag hij meenemen, de masseur en zijn teammanager. Dan stapt hij zelf ook nog in het vliegtuig plus een bestuurslid. Meer geld schijnt er niet te zijn.

Jaliens is furieus. De nationale ploeg speelt binnen vijf dagen de twee WK-kwalificatiewedstrijden tegen El Salvador. Door de matige resultaten in de poule moeten die allebei worden gewonnen. Een pittige opgave tegen de Midden-Amerikaanse semiprofs. Maar het gaat Jaliens te ver om de handdoek bij voorbaat in de ring te gooien.

Iets verderop leunt reservedoelman Ronny Aloema tegen zijn auto. Een hartgrondige tjoerie verlaat zijn mond. Hadden ze hem niet even kunnen bellen over die andere trainingslocatie? Dat veld is bij hem om de hoek. Nu moet hij met de spelersbus heen en weer en is hij dus vier keer voor niets onderweg. En dan moet hij nog maar afwachten of hij zijn reiskosten krijgt vergoed.

De spelersbus arriveert. Bij het portier telt de penningmeester het stapeltje bankbiljetten na voor hij het aan de teammanager geeft. Kan hij straks trainingsgeld uitbetalen aan de jongens. Nee, een wedstrijdpremie zit er niet in. De Surinaamse bond kan het geld wel beter gebruiken. De renovatie van het bondsgebouw, het opknappen van het beheerdershuis en al die nationale selecties die in actie komen.

Dit jaar moest de bond twee vrouwenploegen op de been brengen, terwijl de jeugdselectie van spelers onder de 23 jaar nog in de race is voor de Spelen van Londen 2012. Tegen beter weten in ging het bondsbestuur er daarom maar vanuit dat de WK-cyclus voor de A-selectie op zijn vroegst ergens in 2012 van start zou gaan. Pas toen eind juli bij de loting in Rio de Janeiro bleek dat de eerste kwalificatiewedstrijd begin september op de kalender stond, werd aanstalten gemaakt een bondscoach te benoemen en een selectie samen te stellen.

Eigenlijk is het helemaal niet de bedoeling dat Suriname een ronde verder komt in de WK-kwalificatie, verzucht Jaliens. Dan zouden de voetballers in een nieuwe poule van vier landen terechtkomen en dat betekent in elk geval drie uitwedstrijden. In de Caraïbische regio zijn vliegreizen omslachtig en duur, zodat de bond daarvoor al helemaal geen geld kan vrijmaken.

„Heb je gemerkt hoe weinig promotie er rond de wedstrijd tegen El Salvador wordt gemaakt”, vraagt de bondscoach. „De bond doet er helemaal niets aan. Want stel je voor dat het stadion volstroomt en we winnen die wedstrijd per ongeluk. Ik zeg het je, ze hopen gewoon dat we worden uitgeschakeld; dan krijgen spelers en staf weer de schuld.”

Terwijl de eerste cameraploeg uit El Salvador drie dagen voor de wedstrijd invliegt en met voorbeschouwingen begint, leeft de WK-wedstrijd in Paramaribo allerminst. Geen wonder dat de tribunes deze vrijdagavond nauwelijks zijn gevuld. Voor rond de 600 toeschouwers wordt afgetrapt op de half kaalgevreten grasmat. Omdat de lokale voetbalfans per traditie eerst nog wat bijpraten en versnaperingen inkopen, trekt de wedstrijd uiteindelijk een kleine duizend toeschouwers.

Ze zien ‘natio’ niet eens zo beroerd spelen. Zeker niet voor jongens die twee keer in de week trainen en alweer een paar maanden geen competitie spelen. De technisch begaafde middenvelders combineren aardig en een paar keer verschijnen de spitsen Giovanni Drenthe (een paar jaar terug te licht bevonden bij de A-junioren van Heerenveen) en Stefano Rijswijk (dit voorjaar afgetest bij het Belgische Germinal Beerschot) dreigend in het Salvadoriaanse strafschopgebied. Maar ze schieten te gehaast of zien vrijstaande medespelers over het hoofd.

De echte problemen voor de nationale ploeg liggen achterin. Bij hoekschoppen en vrije trappen voor de tegenpartij houdt het thuispubliek al jaren de adem in. Omdat Surinaamse verdedigers doorgaans nauwelijks van de grond komen bij een kopduel en voornamelijk op de bal letten en niet op hun directe tegenstander. Na een serie hoekschoppen wordt het voor de rust 0-1. In de tweede helft lopen de El Salvadorianen plotseling heel makkelijk door de Surinaamse linies. In een mum van tijd staat het 0-3 en dreigt een afstraffing. Maar omdat El Salvador besluit de spanning erin te houden om over vier dagen bij de thuiswedstrijd nog wat publiek te interesseren, wordt Suriname een eretreffer gegund: 1-3. Suriname is uitgeschakeld voor het WK in buurland Brazilië. El Salvador mag zich opmaken voor de volgende ronde, met onder meer Costa Rica en vaste WK-ganger Mexico.