Ronde verder komen? Nee, liever niet

Suriname verloor het eerste WK-kwalificatieduel met El Salvador in Paramaribo.

Plaatsing voor de volgende ronde lijkt kansloos; dat vindt de armlastige bond wel best.

Eigenlijk hoeft het Surinaams voetbalelftal morgen de uitwedstrijd tegen El Salvador niet eens meer te spelen. Na de 3-1 thuisnederlaag van afgelopen vrijdag is de ploeg van bondscoach Kenneth Jaliens immers toch al uitgeschakeld voor het WK van 2014 in Brazilië. En de Surinaamse bond kan het geld wel beter gebruiken, gezien de problemen in de aanloop naar het eerste van de twee beslissende kwalificatieduels tegen El Salvador.

Drie dagen voor de wedstrijd staan op het parkeerterrein bij het André Kamperveenstadion wat internationals op de bus te wachten. Op slippers, met de voetbalschoenen in de hand. De training is verplaatst naar de andere kant van de stad omdat een kolonie rupsen zich tegoed heeft gedaan aan een deel van de grasmat. Gemaskerde mannen zijn volop in de weer met verdelgingsmiddelen om het veld nog op tijd speelklaar te krijgen. Vanochtend hebben ze ook al gespoten maar door de regen van vanmiddag is al het gif weer weggespoeld.

Dat kan er ook nog wel bij voor bondscoach Jaliens. Is hij net van de schrik bekomen dat vandaag slechts 16 van de 23 selectiespelers de moeite hebben genomen om te komen trainen, krijgt hij te horen dat de bond voor de uitwedstrijd tegen El Salvador maar 19 tickets heeft geboekt. Vijftien spelers mag hij meenemen, de masseur en zijn teammanager. En dan stapt hij zelf ook nog in het vliegtuig, plus een bestuurslid. Meer geld schijnt er niet te zijn.

Jaliens is furieus. De nationale ploeg speelt binnen vijf dagen de twee WK-kwalificatiewedstrijden tegen El Salvador. Door de matige resultaten in de poule moeten beide duels worden gewonnen. En dat is een pittige opgave tegen de Midden-Amerikaanse semiprofs. Maar het gaat Jaliens te ver om de handdoek bij voorbaat in de ring te gooien.

Iets verderop leunt reservedoelman Ronny Aloema tegen zijn auto. Een hartgrondige tjoerie verlaat zijn mond. Hadden ze hem niet even kunnen bellen over die andere trainingslocatie? Dat veld is namelijk bij hem om de hoek. Nu moet hij met de spelersbus heen en weer en is hij dus vier keer voor niets onderweg. En dan moet hij nog maar afwachten of hij zijn reiskosten krijgt vergoed.

De spelersbus arriveert. Bij het portier telt de penningmeester het stapeltje bankbiljetten na voor hij het aan de teammanager geeft. Kan hij straks trainingsgeld uitbetalen aan de jongens. Nee, een wedstrijdpremie zit er niet in. De Surinaamse voetbalbond kan het geld wel beter gebruiken. Voor de renovatie van het bondsgebouw, het opknappen van het beheerdershuis en al die nationale selecties die in actie komen.

Dit jaar moest de bond twee damesploegen op de been brengen, terwijl de jeugdselectie van spelers onder de 23 jaar nog in de race is voor de Olympische Spelen van Londen in 2012. Tegen beter weten in ging het bondsbestuur er daarom maar vanuit dat de WK-cyclus voor de A-selectie op zijn vroegst ergens in 2012 van start zou gaan. Pas toen bij de loting in Rio de Janeiro eind juli bleek dat de eerste kwalificatiewedstrijd al begin september zou worden gespeeld, werd aanstalten gemaakt om een bondscoach te benoemen en een selectie samen te stellen.

Eigenlijk is het helemaal niet de bedoeling dat Suriname een ronde verder komt in de WK-kwalificatie, zucht bondscoach Jaliens. Dan zouden de voetballers in een nieuwe poule van vier landen terechtkomen en dat betekent in elk geval drie uitwedstrijden. In de Caraïbische regio zijn vliegreizen omslachtig en duur, zodat de bond daar al helemaal geen geld voor kan vrijmaken.

„Heb je gemerkt hoe weinig promotie er rond de wedstrijd tegen El Salvador wordt gemaakt?”, vraagt de bondscoach. „De bond doet er helemaal niets aan. Want stel je voor dat het stadion volstroomt en we winnen die wedstrijd per ongeluk. Ik zeg het je, ze hopen gewoon dat we worden uitgeschakeld; dan krijgen de spelers en staf weer de schuld.”

Terwijl de eerste cameraploeg uit El Salvador drie dagen voor de wedstrijd invliegt en met voorbeschouwingen begint, leeft de WK-wedstrijd in Paramaribo allerminst. Geen wonder dat de tribunes vrijdag nauwelijks zijn gevuld. Voor rond de zeshonderd toeschouwers wordt afgetrapt op de half kaalgevreten grasmat. Omdat de lokale voetbalfans traditioneel eerst nog wat bijpraten en versnaperingen inkopen, trekt de wedstrijd uiteindelijk een kleine duizend toeschouwers.

Ze zien ‘natio’ niet eens zo beroerd spelen. Zeker niet voor jongens die maar twee keer in de week trainen en alweer een paar maanden geen competitie hebben gespeeld. De technisch begaafde middenvelders combineren aardig en een paar keer verschijnen de spitsen Giovanni Drenthe (een paar jaar terug te licht bevonden bij de A-junioren van sc Heerenveen) en Stefano Rijswijk (dit voorjaar afgetest bij het Belgische Germinal Beerschot) dreigend in het Salvadoriaanse strafschopgebied. Maar ze schieten te gehaast, of zien vrijstaande medespelers over het hoofd.

De grote problemen voor het nationale team liggen achterin. Bij hoekschoppen en vrije trappen van de tegenstander houdt het thuispubliek al jaren de adem in. Want Surinaamse verdedigers komen doorgaans nauwelijks van de grond bij een kopduel en letten voornamelijk op de bal en niet op hun directe tegenstander.

Na een serie hoekschoppen wordt het voor de rust 0-1 voor de gasten. In de tweede helft loopt El Salvador plotseling heel gemakkelijk door de linies. In een mum van tijd staat het dan ook 0-3. Een afstraffing dreigt. Maar omdat El Salvador besluit de spanning er in te houden om nog wat publiek te trekken voor de thuiswedstrijd over vier dagen, wordt Suriname een eretreffer gegund: 1-3.

Suriname is zo goed als uitgeschakeld voor het WK in buurland Brazilië. El Salvador mag zich gaan opmaken voor de volgende ronde, met daarin onder meer Costa Rica en vaste WK-ganger Mexico.