Bladendokter ontregelt de redactievan het damesblad

De serie Mixed Up gaat over restyling, doelgroepdenken en liefde bij een door Opzij geïnspireerd damesblad. De komst van mannen leidt tot veel onrust op de redactie.

In de eerste scène van de tv-serie Mixed Up loopt Guusje, oprichter van het vrouwenblad ZIJ, met haar hondje langs een café in de haven van Amsterdam-Noord. Door het raam ziet ze de uitgever met een aantal heren iets bekokstoven. Om meer te weten te komen, rookt ze buiten een sigaret met de serveerster. Die zegt tegen haar: „Ik las de ZIJ altijd bij mijn moeder. Best wel een leuk blad. Nu leest ze LINDA.”

Waarmee meteen het probleem van het tijdschrift wordt geschetst. Alom gerespecteerd en nog veel gelezen, maar de oplage daalt gestaag. Guusje en ZIJ raken uit de mode. Als blijkt dat de uitgever haar met een bladendokter wil opschepen, graaft ze bewust haar eigen graf met een ontplofbare column: „De hedendaagse bladenmaker is niet meer dan een hoer die zich tegen iedere aannemelijk bod aanbiedt aan de adverteerder.”

Eerst was Mixed Up bedoeld als vrouwenserie voor familiezender Nederland 1, maar toen de tiendelige comedyserie op jongerenzender Nederland 3 terechtkwam, moesten er mannelijke personages bijkomen. Naar die zender kijken namelijk vooral jonge mannen; dat komt waarschijnlijk door BNN en De wereld draait door. Zo zaten de makers van Mixed Up – vanaf vanavond op televisie – zelf meteen in het doelgroepdenken waar de luchtige NCRV-serie over gaat. Nu de serie is voltooid, is hij ondenkbaar zonder mannenrollen want Mixed Up gaat over de strijd tussen de seksen.

Hoofdredacteur Guusje, feministe oude stempel, vertrekt al in de eerste aflevering van de redactie. De rest van het kippenhok fladdert hoog op als de mannen binnenkomen. Verontwaardigd over de machtsovername, bedreigd door de veranderingen, maar ook omdat de mannen op hun hormonen werken, niet in de laatste plaats omdat ze worden gespeeld door hunks Waldemar Torenstra en Viggo Waas.

Regisseur is Paula van der Oest. Ze maakte speelfilms met vrouwen in de hoofdrol, Zus & zo, Tiramisu en Black Butterflies, maar werkte niet vaak voor televisie: „Dit is drama light, vijfentwintig minuten per keer. Dat was dus even zoeken: hoe maak ik zo’n klein spanningsboogje. Iedereen is dol op Amerikaanse HBO-series, en wil dat wij ook zoiets maken, maar die duren vijftig minuten per keer, dan kan je wat opbouwen.” Wat van der Oest beviel aan het werken aan de serie is dat er snel een ‘ensemblecultuur’ ontstond, net als bij toneelgezelschappen: veel samenwerking tussen de spelers.

Sommige acteurs hebben van Van der Oest een andere typering gekregen dan gebruikelijk. Waldemar Torenstra speelt David, de nieuwe baas die de oplage moet opkrikken: „Ik speel een financieel-economisch mannetje met een bril, een das en een scheiding. Dat past dus niet direct bij mijn gebruikelijke voorkomen. David is heel slim, maar wat ongeduldig met mensen die hem niet meteen snappen. Hij is ongeëmancipeerd, dus dat botst met de vrouwelijke redacteuren. Later wordt hij meer macho. Nog steeds niet geëmancipeerd, maar daarmee vindt hij wel beter aansluiting met de vrouwen.”

Van der Oest: „Georgina Verbaan was wat ongelukkig bij de eerste lezing. Was ze weer een chaotisch, springerig meisje met dunne benen. Dus hebben we haar personage wat trager, sociaal onhandiger gemaakt. Ze praat ook wat lager dan anders.”

Verbaan speelt redacteur Touba, voorbode van de nieuwe tijd. Zij maakt namelijk persoonlijke interviews waarin ze de geïnterviewden allerlei ontboezemingen weet te ontlokken. Van der Oest: „Wat Touba goed maakt in haar werk, zit haar privé in de weg: ze gaat te snel over andermans grenzen heen.”

In Touba kunnen de makers wat van hun eigen frustratie kwijt, want stuk voor stuk hebben ze wel eens spijt gehad van te veel vertellen aan een interviewer. Anneke Blok, die Guusje speelt : „Bij de glossy JAN hebben ze een man zitten aan wie je alles vertelt, om te beginnen omdat hij al griezelig veel van je weet als hij binnenkomt. Volkskrant Magazine is ook berucht. Laatst kwam een verslaggever van de Mikrogids me interviewen, die moest terugkomen van haar baas omdat ze niet genoeg persoonlijke vragen had gesteld over mijn scheiding.” Hoe lost Blok dat op? „Dan vertel ik iets wat persoonlijk is, maar wat me niet raakt. Het ging over de tv-serie In therapie dus toen heb ik verteld dat ik de scène waarin een scheidend echtpaar aan komt rijden in aparte auto’s, herkenbaar vond.”

Volgens Blok is Guusje gemodelleerd naar Ciska Dresselhuys, oud-hoofdredacteur van feministisch blad Opzij: „Een manvrouw in dameskleding, lippen net te rood, te hoge hakken waardoor ze een rare schokkerige loop heeft. Ze drinkt op haar kamer wodka uit een koffiemok. Maar zoals ZIJ niet precies op Opzij lijkt, zo is Guusje niet precies Ciska. ze zijn allebei uniek”. Blok doet maar in één aflevering mee, de eerste. En heel even in de laatste twee: „Dat is vreemd, maar het gebeurt vaker in series, bijvoorbeeld in Penoza: je zet iemand eerst heel stevig neer en laat diegene dan verdwijnen, zodat de leegte die ze achterlaat over de hele serie blijft hangen.”

Het direct duidelijk neerzetten van de rollen was voor Van der Oest van groot belang. Blok: „Ze heeft een extra draaidag genomen omdat ze vond dat Guusje in de openingsscène het verkeerde hondje had, zo’n zenuwachtig poedeltje. Dat moest een oud, stijf hondje worden, een beetje grijs om de snuit. Ander hondje geregeld, en toen alles weer opnieuw.”

En inderdaad, met zo’n hondje tekent Van der Oest de vrouw in één beweging: het verdriet achter Guusjes hardheid, waarschijnlijk geen kinderen en geen man, heeft al wat meegemaakt, en nu gaat haar dierbaarste vrucht, haar damestijdschrift, verder zonder haar.

Mixed Up, 10 delenNed. 3, 20.25-20.50 uur