1996

In 1996 werd er bij de parlementsverkiezingen ook op grote schaal gefraudeerd, zoals terecht door enkele trouwe lezers is opgemerkt. Ik heb het zelf van nabij meegemaakt in Nizjni Novgorod, waar ik in december van dat jaar enige tijd verbleef. Teleurgesteld over wat vijf jaar democratie en de daarmee ontstane chaos hun land hadden gebracht,

In 1996 werd er bij de parlementsverkiezingen ook op grote schaal gefraudeerd, zoals terecht door enkele trouwe lezers is opgemerkt. Ik heb het zelf van nabij meegemaakt in Nizjni Novgorod, waar ik in december van dat jaar enige tijd verbleef. Teleurgesteld over wat vijf jaar democratie en de daarmee ontstane chaos hun land hadden gebracht, neigde een fors deel van de kiezers er toen naar op de communisten te stemmen. Liever terug naar de rust en de stabiliteit van de dictatuur, leken vooral veel ouderen te denken.
Maar wat Jeltsin en zijn aanhangers per se niet wilden was een restauratie van het communistische systeem. En een verbod van de Communistische Partij vonden zijn aanhangers te gevaarlijk, terwijl dat achteraf beschouwd misschien een betere oplossing was geweest. De NSDAP - een vergelijkbare sektarische organisatie - werd in Duitsland na de val van Hitler tenslotte ook verboden. Dan maar de uitslagen vervalsen, moeten de toenmalige Kremlinbewoners hebben gedacht. Het gevolg daarvan was het definitieve einde van de prille Russische democratie. Een einde dat eigenlijk al was ingezet met het invoeren van de nieuwe grondwet (die de macht van de president vergrootte) en het onwettig ontbinden van het parlement, dat hiertegen in opstand kwam en door Jeltsin het Witte Huis uitgeschoten werd.
In Nizjni Novgorod maakte ik in 1996 in het stadstheater een optreden van de toen nog jonge Gennadi Zjoeganov mee, een apparatsjik die weliswaar weinig te melden had, maar desondanks veel oorlogsveteranen op de been wist te brengen met lege retoriek over die glorieuze Sovjet-Unie - die voor 1992 als gevolg van de wapenwedloop met de VS al jaren failliet was. Zjoeganov loopt inmiddels al jaren trouw aan de leiband van het Kremlin. En ook hij is bourgeois geworden. In de Doema levert hij als leider van de op een na grootste partij weliswaar veel kritiek op de politiek van Verenigd Rusland en Poetin, maar als het op stemmen aankomt is hij - net als die andere held op sokken Zjirinovski - altijd hondstrouw, omdat zijn nostalgische partij anders niet meer gefinancierd wordt door de staat.
In 1996 werden de verkiezingscampagnes van de nieuwe democraten geleid door Amerikaanse campagnebureaus. Tenslotte zijn die de enige ter wereld die echt weten wat reclame en marketing is. Daarom gebruikte Poetin diezelfde bureaus bij de parlements- en presidentsverkiezingen in de jaren dat hij president was. Om over Medvedev nog maar te zwijgen.
Op de vleugels van door Amerikaanse marketeers zullen zowel Verenigd Rusland als Poetin in de komende verkiezingen opnieuw de overwinning behalen. Al moet er in het eerste geval wel behoorlijk wat vervalst worden, want Verenigd Rusland verliest met de week aan aanhang. Volgens een peiling van Echo Moskvy, van een paar dagen geleden, haalt de partij nog geen 50 procent van de stemmen en verliest zij 84 Doemazetels. De communisten zitten in de lift en stijgen naar 24 procent, een winst die hun 54 extra zetels oplevert. Maar of zij die winst ook echt zullen realiseren is natuurlijk de grote vraag. Want ook Poetin en zijn Leningradse zaken- en politieke vrienden, die vandaag de vijftiende verjaardag van hun datsja-coöperatie Ozero (Meer) vieren, willen geen restauratie van het communisme (zie het zeer informatieve artikel in Novaja Gazjeta van 11/11/11). Vier jaar na de val van het communisme waren zij namelijk al bezweken voor de verlokkingen van het kapitalisme, die van de meesten van hen miljardairs hebben gemaakt.

 

    • Michel Krielaars