Voor het gebed is het duwen en trekken

Wat wordt er gezegd tijdens de traditionele preek op vrijdag? Redacteur Hanina Ajarai ging luisteren.

Ook de vrouwelijke moskeebezoekers van de El Islammoskee, van wie ik er vandaag één ben, kunnen de imam zien tijdens zijn preek op vrijdag als ze dat willen. In de ruimte boven de mannengebedszaal hangt een televisie waarop de preek live te volgen is.

Vandaag gaat de preek over sakiena, een moeilijk te vertalen begrip uit het Arabisch dat het best omschreven kan worden als ‘innerlijke rust’. En sakiena, vertelt de imam in het Arabisch, kan alleen van God komen. Zo staat het in de Koran: „Hij is het, die rust in het hart der gelovigen heeft nedergezonden, opdat zij geloof aan hun geloof mogen toevoegen.” De profeet Mohammed en zijn metgezellen hebben zelf ook op een aantal moeilijke momenten in hun leven sakiena in hun hart mogen ontvangen van God. Iedereen die zich aan de regels van de islam houdt, maakt kans op een dergelijke goddelijke interventie, als je daar om vraagt. Want rust en geluk vind je niet in materieel bezit, zoals veel mensen tegenwoordig denken. Als ik dat huis maar kan betalen, dan... Nee, je kunt nog zoveel bezitten, als je je niet oprecht overgeeft aan God, zul je nooit rust vinden.

Er klinkt wat instemmend gemompel. Het is redelijk vol deze vrijdag, het merendeel van de vrouwen is al wat ouder en in het wit gekleed (een ongeschreven regel bij Marokkaanse vrouwen: heb je eenmaal een respectabele leeftijd bereikt, dan draag je een witte hoofddoek met witte djellaba).

Er wordt onderling vooral in het Berbers gepraat, hoewel de imam in klassiek Arabisch preekt. De sfeer is niet heel hartelijk, de vrouwen corrigeren elkaar wanneer dat maar kan. Als het tijd is om rijen te vormen voor het gebed na de preek word ik heen en weer geduwd door vrouwen naast mij om een nette rij te maken, hoewel dat niet nodig is: ieders plek is netjes uitgetekend op het tapijt.

De meeste vrouwen lopen direct na het gebed naar buiten. Niemand discussieert of praat na over sakiena. De enkeling die besluit extra te bidden krijgt commentaar: ze staat in de weg. Ook klinkt er gemopper over de wijze waarop iedereen zijn weg naar buiten probeert te vinden (te chaotisch en te langzaam). Bij de uitgang staat een donkere vrouw te bedelen. Ze heeft een paar muntjes in haar hand waarmee ze rinkelt om aandacht. Alleen daar wordt even niet geklaagd.

Hanina Ajarai