Republikein Cain raakt besmeurd

Ykje Vriesinga

Hoelang kan een vermeende dader volhouden dat hij slachtoffer is? De Amerikaanse zakenman Herman Cain, een van de acht Republikeinse presidentskandidaten, probeert deze strategie uit.

Verschillende vrouwen zeggen dat Cain hen seksueel heeft geïntimideerd, maar de Afro-Amerikaanse pizzamagnaat draait de aantijgingen om, door te zeggen dat hij het mikpunt is van een lastercampagne.

Cain heeft vanaf het begin alle aantijgingen ontkend. Tijdens een campagnedebat gisteravond in Michigan herhaalde Cain zijn standpunt dat hij het slachtoffer is van „ongefundeerde beschuldigingen”.

Het begon met een sappige onthulling van nieuwswebsite Politico, bijna twee weken geleden. Cain zou in de jaren negentig, als voorzitter van de Nationale Associatie van Restauranthouders, twee vrouwelijke medewerkers hebben afgekocht die hem hadden beschuldigd van seksueel getinte opmerkingen. Een derde vrouw volgde in de media. En een vierde, die maandag tegenover de pers vertelde dat Cain haar een baan had beloofd in ruil voor seks.

Cains kleine en weinig ervaren campagneteam opende meteen de tegenaanval na de primeur van Politico. Het artikel zou zijn ingestoken door het kamp rond Rick Perry, een van Cains belangrijkste tegenstrevers bij de voorverkiezingen. En op een persconferentie dinsdag zei Cain dat het schandaal is opgeblazen door de „machine van de Democraten”. Hij zei zich nooit ongepast te hebben gedragen. „Punt uit.”

Cain kan weinig anders doen dan ontkennen, wil hij nog kans maken in de voorverkiezingen. Maar zijn strategie brengt de vrouwen er juist toe steeds meer details te onthullen over Cains vermeende misdragingen: waar hij hen aanraakte, wat hij zei, en welke seksueel getinte gebaren hij maakte. Alles ligt op straat.

Dinsdag werd de naam bekend van een van de twee anonieme vrouwen uit het artikel van Politico. De voormalig medewerker van de horeca-branchevereniging, Karen Kraushaar, zegt een persconferentie te willen houden met zoveel mogelijk andere vrouwen die door Cain zijn geïntimideerd. Samen staan ze sterker tegen de tegenaanvallen die slachtoffers van seksueel misbruik vaak te verduren krijgen, zegt ze.

De campagnemedewerkers van Cain zijn inderdaad begonnen om de doopceel te lichten van de vrouwen, net als de media. Sharon Bialek, van de baan-voor-seks-onthulling, zou financiële problemen hebben (lees: te huur voor Cains rivalen). Kraushaar zou in een latere baan een schadevergoeding hebben gevraagd van haar werkgever (lees: een professioneel klaagster). Maar hoe meer vrouwen zich melden, des te lastiger wordt het voor Cain te ontsnappen aan de rol van dader.