Drinken, zingen en een gehaktbal van Hannah

‘Aan de Amsterdamse Nachten’ is een ode aan het uitgaan in de hoofdstad.

De beste kroegen, clubs en ontbijt. Wat is de ideale stapavond van de schrijvers?

Hij (Hans van der Beek), kwam bij hem (Kluun) voor een interview over Komt een vrouw bij de dokter. Ze hadden nog wel eens contact. Waarop hij (Kluun) weer bij zijn krant (Parool) terecht kwam, met het idee voor een boek: een ode aan de Amsterdamse nacht. Samen stelden ze een shortlist op, ieder binnen hun eigen specialisme. Hans (45) – bruin ribjasje, brilletje – de bruine kroegen en Kluun (47) – grijze V-hals, grofzilveren ring – alles wat heel ordinair, ranzig of hip was.

Een half jaar lang werd er gestudeerd. Een of twee kroegen per avond, één avond per week in het begin. Tegen het einde twee, drie avonden per week, vertelt Hans. „Dat had ik niet meer gedaan sinds mijn studententijd.”

Het eindverslag, Aan de Amsterdamse Nachten, een top 100 van de Amsterdamse nacht, over uitgaan in verleden en heden, ligt vanaf morgen in de winkel.

We spreken af in Mazzo. Nu hippe pizzaboer met DINKS (Double Income No Kids), vroeger housebunker waar het zweet van de ventilatiebuizen droop. De Mazzo was vies, beaamt Kluun. Hij kwam op zijn 27ste naar Amsterdam als reclamejongen. Hans op zijn 21ste om geschiedenis te gaan studeren.

Volgens Brabander Kluun en Limburger Hans is hun uitgaansencyclopedie ook interessant voor mensen buiten de Randstad. „Iedereen gaat tegenwoordig weleens uit in de hoofdstad”, zegt Kluun. Het is eigenlijk gewoon een leuke verzameling kroegverhalen, zegt Hans. „Overal zit de lol in van de nacht. De grappen aan de bar, de mateloosheid, het rafelrandje. Als je de namen weghaalt, houd je nog steeds honderd leuke kroegverhalen over.” Uitgaan doen de veertigers zelf nog regelmatig.

De ideale uitgaansavond, hoe ziet die eruit?

Hans: „Het lekkerste pilsje is zo om een uurtje of vier ’s middags. Dan ga je zitten in een easy going kroeg als De Engelse Reet of Eijlders en je pakt een lekkere La Chouffe. Of Brouwerij ’t IJ, daar heb je alleen maar zware bieren. Die tent gaat om 20.00 uur dicht en dat is niets voor niets, dan is iedereen al katjelam.”

Kluun: „Ik zou wel willen beginnen in Momo, beetje cocktails drinken. Eigenlijks is Momo een bruin café voor de creatieve beroepen. Reclamejongens die te veel geld hebben, BN’ers en mensen uit de showbizz.”

Wie neem je mee?

Kluun: „Maakt niet uit. Als het maar niet van die types zijn die zeggen: ik ga het niet laat maken vanavond. Daar kan ik bijna emotioneel van worden. Kijk, dat je er tussenuit piept, oké. Maar van die mensen die aan het begin van de avond al zeggen dat ze het niet laat gaan maken, daar heb ik zo’n hekel aan.”

Hans: „Of mensen die zeggen ‘O ik voel hem hoor, ik word helemaal licht in mijn hoofd. Ik moet nu echt even iets anders hebben’. En dan een thee bestellen met zo’n boomstronk.”

Waar gaan we eten?

Kluun: „Eating is cheating. Eten wordt vaak overschat en geromantiseerd. Eigenlijk heb je helemaal geen eten nodig.”

Hans: „Er is niks irritanter dan iemand die over eten begint als je in de namiddag net ergens lekker met een La Chouffje zit. Dan doe je maar mee, omdat het sociaal wenselijk is, maar daarna word je met geen mogelijkheid meer dronken.”

Niet eten dus?

Kluun: „In het boek hebben we wel een Top vijf ‘Bodempje leggen’. Dan kom je bij uit Castell of De Klos, daar is het menu sinds de opening in 1971 niet veranderd.”

Hans: „Of je pakt gewoon een goede Zeedijkchinees. Bird of Me Naam Naan, met de twee meest homoseksuele obers van Amsterdam en omstreken. Maar één compromis, we pakken alleen voorgerechten. Geen koffie, dat is ook weer zo’n partypooper. Of je neemt er een cognacje bij.”

22.00 uur, waar gaan we naartoe?

Hans: „De Twee Zwaantjes in de Jordaan. Dat is café Nol, maar dan zonder Purmerend. Het is een mix tussen drie keer modaal en de oeroude Jordanezen, aangevuld met een paar studenten en toeristen. Je gaat zitten, als er plek is, aan de bar. Je kunt er drinken, je kunt er zingen, de gehaktballetjes van Hannah komen voorbij. Je kunt wonen in die kroeg. En het mooie is, het is een karaokekroeg, maar niet te overdreven. Af en toe pakt Trees, die staat achter de bar, de microfoon en dan zet iemand in: ‘Laat me, Laat me mijn eigen gang maar gaan’. En dan doet de hele kroeg mee. Echt een wereldkroeg is dat.”

0.00 uur. Naar welke club gaan we nu?

Kluun: „Hangt van de avond af. De NL voor doordeweekse nachten, dat is de kroeg onder de clubs. Met vijftig man is het er al gezellig druk. Vroeger had je clubs als de Mazzo en de Roxy voor de house, dan wist je wat je kreeg. Nu verschilt het per avond. Trouw is een hele goede club. En Paradiso, afhankelijk van wat er draait.”

Hans: „De Roxy, daar ben ik misschien drie keer geweest. De eerste keer wist ik niet wat me overkwam. Overal half blote, zoenende mensen. En dan die muziek. House, dat kende ik nog helemaal niet. Na drie keer was de nieuwigheid ervanaf en bleef alleen die takkeherrie over. Xtc gebruikte ik toen niet. Met pillen ben ik veel te laat begonnen, dat doe ik alleen tijdens Lowlands, daar kwam ik op mijn 44ste ook pas voor het eerst. Mijn eerste halfje kreeg ik van een stagiaire bij de krant, toen ik veertig was. Daarmee raakte ik toen bevriend.”

Kluun: „Dat geloof ik best.”

Hans: „Achteraf denk ik, het is goed dat ik het niet eerder heb ontdekt. Dan had ik mijn studie nooit afgemaakt.”

Waarom gaan we eigenlijk uit?

Kluun: „Niet om bij te praten. Dat vind ik zo’n onzin, dat doe je per sms of over de telefoon.”

Hans: „Idealiter ga je met twee man een beetje slap ouwehoeren aan de bar en dan kijken waarin je je kan mengen. Wij mannen zitten aan de zijkant te kijken hoe de vrouwen op de dansvloer...”

Kluun: „Hoho, ik dans dus wel.”

Beste pick up place?

Kluun: „Hangt ervan af. Wat voor geslacht je wil, betaald of onbetaald.”

Laten we beginnen met onbetaald.

Kluun: „De mooiste meisjes komen op de Parade. Kijk, je hebt hier niet veel negens en tienen zoals in Rome, maar wel veel zevens en achten, van dat nonchalant hip. De beste pick up place is het Leidseplein. De Bastille XL voor de tweede ronde jongens en meisjes, en de Bubbels voor de twintigers. Of je gaat naar de Zeedijk. Bij San Francisco moet je wel opletten of het geen betaalde liefde is. En of je wel wakker wordt naast het goede geslacht.”

En als je op zoek bent naar iemand van hetzelfde geslacht?

Hans: „Als je van leer houdt, ga je naar Argos. En de Abba-homo gaat naar Montmartre.”

En als het nou niet lukt?

Kluun: „Er bestaan geen goede seksclubs meer in Amsterdam. Yab Yum is dicht. En huize Ria, die club waar Herman Brood het altijd over had, ook. Ja, Boccacio heb je nog. Ik ga naar café De Bok, zegt men dan tegen moeder de vrouw, maar dat is in Laren.”

Wat doen we tussen vijf en zeven?

Hans: „Dat is echt een probleem. In Amsterdam zit je gewoon met een gat rond die tijd.”

Kluun: „Was vroeger al zo, voor de afters moest je met de bus naar de After Hour Power in Zaandam. Rondvragen in de kroeg, dat moet je doen. Illegale feesten, huiskamerparty’s of je gaat naar Hotel Américain. Waar anders heb je vier barkeepers die een leven lang met elkaar hebben samengewerkt?”

En dan heb je ook meteen ontbijt

Kluun: „Dat zou ik dan weer niet bestellen in Hotel Américain. Ontbijten doe ik bij Harry, in koffiehuis De Hoek, op de hoek van de Reestraat en de Prinsengracht, het oude café van Connie Palmen en Ischa Meijer. Harry doet alleen aan koffie verkeerd. Als je een cappuccino bestelt krijg je koffie met melk. Heerlijk, even weg uit dat luxereservaat Oud-Zuid met die Franse Broodjes. Bij Harry krijg je gewoon een broodje halfom.”

Hans: „Ik ontbijt liever, vlak voor het slapen gaan, met Donner Kebab.”

Hoe eindigt de avond?

Kluun: „Met een glimlach om je mond en een dode vogel in je mond, hopelijk niet naast iemand van het verkeerde geslacht.”

Is dat je weleens overkomen?

Kluun: „Nee.”

Hans: „Ja, nou heb ik het ook een keer te vaak gehoord!”

Kluun: „Nee.”

Hans: „De beste avond is de avond die je de volgende dag moet reconstrueren aan de hand van sms’jes van goede vrienden.”

Gênantste wat je is overkomen?

Kluun: „Ik ben wel eens geweigerd bij de Kleine Cooldown. De portier zei dat ik hersendood was.”

Volgende feestje?

„Na onze boekpresentatie, morgen in Club NL.”

Boek

Kluun en Hans van Dijk: Aan de Amsterdamse Nachten, een top 100 van de Amsterdamse nacht.

Uitgeverij Podium, €19,90.

    • Rolinde Hoorntje