Vijf argumenten tegen een aanval op Iran

Caption: A female Iranian teacher chants anti-US slogans, in front of a satirized drawing of the Statue of Liberty, painted on the wall of the former US Embassy in Tehran, Iran, in an annual state-backed rally, on Friday, Nov. 4, 2011, marking the anniversary of the seizure of the US Embassy by militant students on Nov. 4, 1979, when militant Iranian students who believed the embassy was a center of plots against the Persian country held 52 Americans hostage for 444 days. The US severed diplomatic ties in response, and the two countries have not had formal relations since. (AP Photo/Vahid Salemi) Een Iraanse vrouw scandeert anti-Amerikaanse leuzen voor de voormalige Amerikaanse ambassade in Teheran. Foto AP / Vahid Salemi

Het Internationaal Atoomagentschap verdenkt Iran ervan geheime experimenten te hebben uitgevoerd met als doel kernwapens te ontwikkelen; een bevestiging van de vermoedens van Israël en de Verenigde Staten. Hoe de internationale gemeenschap zal reageren op deze nieuwe ontwikkeling is nog niet bekend.

Een van de opties, die vorige week door Israël op de G20-top in Cannes opnieuw werd geopperd was die van een militaire interventie in Iran. Ook in augustus besprak de Franse president Nicolas Sarkozy deze mogelijkheid.

Maar dat is het laatste manier waarop de internationale gemeenschap moet reageren op een mogelijk kernwapenprogramma van Iran, schrijft Aaron David Miller op Foreign Policy. Hij geeft daarvoor vijf argumenten:

  1. Een interventie lost niets op, behalve het kernprogramma van Iran vertragen. Het lukt hoogstwaarschijnlijk landen niet alle mogelijke doelwitten in Iran geheel en onmiddellijk uit te schakelen, waardoor productie van de vermeende wapens gedeeltelijk door kan gaan of op andere locaties hervat kan worden;
  2. Iran kan desnoods altijd nog proberen een kernwapen te kopen in plaats van zelf te bouwen. Mogelijk kan Teheran uitwijken naar Noord-Korea om alsnog een dergelijk wapen te bemachtigen;
  3. Een militaire actie in Iran is zeer kostbaar (voor de Verenigde Staten) en heeft destabiliserende effecten op de regio;;
  4. Unilaterale of bilaterale acties rechtvaardigt de politieke lijn in Iran. Een Israëlische aanval kan waarschijnlijk rekenen op veel protest uit de Arabische wereld, waardoor het conflict mogelijk geframed kan worden als een Arabisch-Israëlisch conflict;
  5. Als Israël besluit Iran aan te vallen, worden de VS daarbij betrokken, of ze nu willen of niet. En dat trekt de VS opnieuw in een conflict waar zij de afgelopen tien jaar al twee oorlogen heeft gevoerd.