dvd en web

Toast. Regie: SJ Clarkson ***

dvd speelfilm

Nigel Slater is een van de bekendste schrijvers over eten van Engeland. In zijn kookrubriek in The Observer schrijft hij zo over koken dat je gaat hopen dat hij ook andere bezigheden met zijn brille zou verrijken; Slater over opruimen of administratie. Tegenwoordig kookt hij ook op tv, in het programma Nigel Slater’s Simple Suppers. Dan is het resultaat vaak te zoet; alsof elk gerecht suiker en room bevat.

Slater schreef een paar jaar geleden een artikel over het voedsel van zijn jeugd in The Guardian, dat uitgroeide tot een boek, dat vorig jaar verfilmd werd. Slater (1958) groeide in de jaren zestig op in Wolverhampton, een klein stadje in de Midlands, waar het eten net zo grauw is als de omgeving. En dan kan zijn moeder er ook nog eens niets van. Groente komt altijd uit blik, spaghetti is exotisch, corned beef een delicatesse.

Het lekkerste dat de moeder kan maken is geroosterd brood, de toast uit de titel. De twist in het verhaal is dat de moeder sterft en de vader haar vervangt door een ordinaire huishoudster die wel heel goed kan koken.

Zoet is het karakter van Slater bepaald niet in deze verfilming. De kleine Nigel toont vooral het egoïsme waar iedere negenjarige recht op heeft maar dat je in films niet vaak ziet. Is mama dood? Maar ze zou me nog leren mince pies te maken!

Met de huishoudster, aardig gespeeld door Helena Bonham Carter, raakt de jongen op latere leeftijd in een gevecht gewikkeld om de liefde van de vader, die vooral via diens maag wordt uitgevochten. Steeds ingewikkelder worden de desserts die in de strijd worden ingezet.

Regisseur S.J. Clarkson, die voornamelijk afleveringen van televisieseries regisseert, probeert de toon luchtig te houden, maar de film zakt soms behoorlijk in.

Een rol in het verhaal speelt ook de ontluikende homoseksualiteit van Nigel. De sexy tuinman is op dezelfde manier gestyled als de taarten in de film: een lust voor het oog ,met een retro-look. Een blonde kuif als kers, een leren jack als slagroom.

Hoe al die ingrediënten een rol spelen in de afloop zal ik hier niet verklappen, maar het einde is zoeter dan de rest van de film, als een echt toetje. Ook de echte Nigel Slater maakt nog even zijn opwachting. Dan wordt het allemaal toch nog te veel van het goede.

    • Bianca Stigter