Iran verstaat maar één taal: actie!

Als Iran kernwapens in handen krijgt, is het te laat om sancties op te leggen.

Er zal desnoods militair ingegrepen moeten worden tegen het regime.

Morgen komt de nucleaire waakhond van de VN met een rapport over Iran. Naar verluidt zal het rapport van het Internationaal Atoomenergie Agentschap (IAEA) bewijzen bevatten van Iraans nucleair onderzoek dat eigenlijk alleen nuttig is als je een nucleair wapen wilt maken.

Helaas is voor sommige mensen werkelijk alles een samenzweringstheorie: de VS en Israël verspreiden propaganda om een oorlog te beginnen met Iran. Maar wat zijn de feiten? Het IAEA is een onafhankelijke, internationale organisatie die hoopt de vrede op de wereld te behouden door het promoten van nucleaire ontwapening. Het is een betrouwbare waakhond met een respectabel verleden.

Als het rapport inderdaad aanwijzingen bevat dat Iran dichtbij het ontwikkelen van een kernwapen is, dan is het van groot belang dat er actie ondernomen wordt om dat te voorkomen, desnoods middels militaire interventie. Het huidige regime in Iran is zo onvoorspelbaar als een basisschoolleerling met een waterpistool langs een openbare weg. Het argument dat andere landen zoals Israël ook over kernwapens beschikken is flauwekul. De landen die er namelijk over beschikken, preken geen apocalyptische voorspellingen of dreigen niet met het van de kaart vegen van een complete natie.

Maar hoe kan Iran zo zelfverzekerd de wil van de VS en de EU trotseren? De reden is dat Iran een superwapen heeft, geen massavernietigingswapens noch de kernwapens waarvan Israël (zeer terecht ) de wereld wil overtuigen dat Iran deze binnenkort bezit. Nee, het is een superwapen dat de internationale economie ernstig kan ontregelen of misschien wel kan laten instorten, het superwapen is de blokkade van de Straat van Hormuz. De Straat van Hormuz vormt een belangrijke scheepvaartroute vooral voor aardolie uit de Golfregio. Een afsluiting van de Straat van Hormuz zal waarschijnlijk enorme consequenties hebben voor de levering van olie aan de wereld.

Op een persconferentie op 18 december 1997 verklaarde de plaatsvervangend minister van Buitenlandse Zaken van Iran, Abbas Maleki, dat Iran de vrije scheepvaart steunt, maar Iran deelde zichzelf het recht toe de Straat af te sluiten als het wordt bedreigd. Het effect van het afsluiten van 40 procent van de olietoevoer is voor economieën over de hele wereld extreem schadelijk, denk aan de oliecrisis van 1973. De letterlijke toevoer hoeft niet eens in gevaar te zijn, maar het directe effect op de olieprijs is desastreus genoeg.

Maar we moeten onszelf niet gek laten maken. Iran kent een hard theocratische regime. De ayatollah is de baas in Iran. De Revolutionaire Garde zijn de soldaten van deze doctrine. Deze ayatollah heeft een missie die veel verder gaat dan nationaal beleid. Ze verwachten de Mahdi, een persoon van wie in sommige islamitische stromingen verwacht wordt dat hij het einde van de tijden aankondigt en anders willen de ayatollah’s zijn komst wel even bespoedigen.

Ik benin principe tegen militair ingrijpen en verbaas me nog steeds over het feit dat de operaties in Irak en vooral Afghanistan zo makkelijk tot stand kwamen. Maar als Iran kernwapens in handen krijgt, heeft het Westen geen ruimte voor strategische onderhandelingsmanoeuvres. Dan is het te laat om sancties op te leggen.

Ik kan dit niet vaak genoeg benadrukken, maar Iran verstaat slechts een taal: actie! Respecteert slechts een woord: kracht! Laten we op deze manier met Iran ‘communiceren’ voor het te laat is.

Ehsan Jami is een Iraans-Nederlands ex-politicus en publicist. Hij is oprichter van het comité voor ex-moslims, was in 2006 en 2007 gemeenteraadslid voor de PvdA en in 2010 beleidsadviseur van PVV-Kamerlid Hero Brinkman.

    • Ehsan Jami