Het was een explosie van felicitaties

Topmodel Marloes Horst was eigenlijk nog vrij onbekend in Nederland.

Tot vorige week het gerucht ging dat ze bij het elitekorps van Victoria’s Secret hoorde.

Topmodel Marloes Horst was vorige week ineens onderwerp van speculatie in de Nederlandse media. De 22-jarige Friezin, die al jaren in New York woont en werkt, zou door het wereldberoemde lingeriemerk Victoria’s Secret zijn toegelaten tot haar elitekorps; de Angels. Reden voor kranten als Spits, AD en Telegraaf en modeblogs als FashionNewz om Horst uit te roepen tot nieuw Nederlands modesucces overzee. Maar de roddel dat ze tot het illustere clubje van mooiste vrouwen ter wereld toegelaten was, bleek niet waar te zijn. Het maakt haar carrière niet minder indrukwekkend.

Zoals zoveel meisjes maakte ook Marloes Horst in haar tienerjaren graag ‘modellenfoto’s’ met haar beste vriendin. „We maakten ons op en poseerden bij haar in de tuin voor de camera. De foto’s stuurden we op naar modellenbureaus.” De bureaus begonnen de 16-jarige Horst te mailen. Ze wilden haar allemaal inlijven. „Met mijn moeder ben ik bij een paar bureaus langsgegaan. Maar ik zat in het laatste jaar van de havo en wilde eerst mijn diploma halen. Uiteindelijk heb ik me een jaar later bij het Amsterdamse modellenbureau Ulla Models ingeschreven.”

Al snel gaat Horst fulltime aan de slag als model. Grote modemerken staan voor haar in de rij en de jonge Friezin reist heel Europa door. „Ik was al een jaar tussen Londen en Parijs heen en weer aan het reizen, maar ik had niets met die steden en vond het vervelend daar lang te moeten blijven.” Totdat Ulla Models haar op haar negentiende rijp vond om naar New York te verhuizen. „New York is mijn redding geweest. Ik kon daar meteen aan de slag en dat gaf me een ontzettende kick. Niet meteen de meest geweldige magazines of jobs, maar ik werd wel opgepikt. En ik voelde me in die stad ontzettend op mijn gemak.”

In New York wordt Horst opgemerkt door het beroemde Amerikaanse lingeriemerk Victoria’s Secret. Dit najaar staat ze in de campagne voor de jongerenlijn Pink. En hoewel dat haar eerdere werk grotendeels aan haar thuisland voorbij is gaan, is het juist die campagne die in Nederland de aandacht trekt. ‘Marloes Horst nieuwe Victoria’s Angel’, kopten AD, Spits en Telegraaf vorige week enthousiast. Jammer alleen voor Horst dat ze bij het onderbroekenmerk nog helemaal niet de felbegeerde status van Angel heeft.

„Ik werk al anderhalf jaar voor Victoria’s Secret. Ik sta op posters in de winkels en in de catalogus. Ook figureer ik in ‘achter de schermen’ – filmpjes op de website. Maar ik ben geen Angel.” Haar vermeende status tussen de mooiste modellen ter wereld maakt veel reacties los. „Het was een soort explosie. Veel felicitaties natuurlijk en belletjes van vrienden en familie. Gelukkig had mijn moeder me meteen op de hoogte gebracht van wat er in de kranten stond.”

Dat Nederland eerder niet veel aandacht had voor haar internationale carrière vindt Horst niet zo erg. „Ach, er zijn ook zoveel modellen. Het is moeilijk om alles in de gaten te houden. Ik heb niet veel in Nederland gewerkt en ben vrij snel naar het buitenland vertrokken. Misschien dat ik daardoor onder de mediaradar ben gebleven. Maar daarom voel ik me nu wel extra vereerd met alle aandacht.”

Stiekem hoopt Horst wel dat het gerucht ooit waarheid zal worden. „Ik hoop wel ooit een Angel te worden. Ik werk daar in ieder geval heel hard voor.” En onmogelijk lijkt die ambitie zeker niet. Marloes heeft veel gemeen met de enige Nederlandse Angel op dit moment: streekgenoot Doutzen Kroes. „We vallen allebei in de categorie sexy vrouwelijk modellen.”

Net als Doutzen zijn we Marloes in ieder geval voorlopig kwijt aan het buitenland. „Ik heb een heel interessante baan. Bijna elk meisje droomt ervan om fotomodel te zijn. Je haar en make-up worden gedaan, je krijgt mooie kleren aan en met elke shoot kun je een ander persoon zijn. En ik ben al een echte New Yorkse aan het worden. Als ik terug naar huis ga, vergeet ik altijd dat de winkels in Nederland op zondag en maandagochtend gesloten zijn. Dat om zes uur ’s avonds eten hier heel normaal is en dat er geen taxi’s zijn die je overal voor een paar dollar heen brengen. In New York heb je het gevoel dat je altijd op elk moment van de dag iets kunt gaan doen. En dat is in Friesland toch anders.”