In toverspektakel 'Wicked' ook nog ruimte voor verhaal

Wicked, door Joop van den Ende Theaterproducties. Regie: Lisa Leguillou. Gezien: 6/11 in Circustheater, Scheveningen. Inl: musicals.nl ****

Een spektakelsprookje – dat is misschien het beste woord voor Wicked, het internationale kassucces dat gisteravond in een Nederlandse versie in première is gegaan. Volgens de planning staat de voorstelling een jaar lang in het Circustheater in Scheveningen. Een tournee zou logistiek onmogelijk zijn bij een productie die zo veel theatertechnische tovereffecten te bieden heeft. Want de bezienswaardige buitenkant staat voorop. Het mag zelfs een wonder heten dat alle rollen te midden van dit visuele vertoon toch nog een overtuigende indruk maken.

Wicked verwijst en knipoogt naar The Wizard of Oz, het verhaal dat zich vooral via de klassieke verfilming uit 1939 in de genen van het Angelsaksische publiek heeft genesteld. Ontegenzeggelijk heeft deze nieuwe intrige – die eerst vertelt wat er wellicht aan het origineel vooraf is gegaan en er daarna een tijdje parallel mee loopt – meer te betekenen voor wie weet hoe het Dorothy destijds verging op haar reis naar Oz en en hoe het met die twee heksen zat. De ooit door Judy Garland gespeelde Dorothy zien we ditmaal niet; de hoofdrollen zijn hier voor de goede en de kwade heks die het in dit scenario van Winnie Holzman heel wat beter met elkaar kunnen vinden dan men zou denken.

Twee toptalenten spelen die heksen. Chantal Janzen maakt van de goede een onweerstaanbaar geestige parodie op haar eigen zoetige uitstraling („wat is het heerlijk om mij te zien!”) en Willemijn Verkaik maakt een gave mengeling van verdriet en verbittering. Naast hen staan Jim Bakkum als een adequate beau garçon, Bill van Dijk als onttakelde Tovenaar en Pamela Teves als diens matrone-achtige rechterhand.

De welluidende songs van Stephen Schwartz werden even welluidend vertaald door Martine Bijl. Smaragdstad rijmt bij haar op „machtige prachtstad” . Des te storender dat het zangvolume te vaak de verstaanbaarheid voorbij gaat, maar zo schrijft Broadway dat nu eenmaal voor.

    • Henk van Gelder