'IMF verzweeg Grieks probleem'

Het Internationaal Monetair Fonds wist in 2009 al dat Griekenland in grote financiële problemen verkeerde. The New York Times meldde dit weekend dat een vertrouwelijk IMF-rapport met deze strekking werd aangepast onder druk van de Grieken.

Het zou gaan om een eerste versie van een IMF-rapport dat werd gepubliceerd in augustus 2009. Internationale bronnen in Athene ontkennen dat er negatieve informatie over Griekenland is achtergehouden; in het rapport is een reactie opgenomen van de Griekse overheid. Daarin stelt die dat het begrotingstekort van ruim 5 procent in 2008 door overheidsmaatregelen zal dalen naar 3,9 procent in 2009. De verwachting van de Grieken is dat die daling in 2010 zal doorzetten.

Begin 2010, vijf maanden na de publicatie van het eerste IMF-rapport, maakte de Griekse premier Papandreou bekend dat het land had gelogen over de omvang van het begrotingstekort. In plaats van een tekort van 6 procent was er sprake van een tekort van 12 procent.

Het IMF-rapport uit 2009 was opgesteld door de Nederlander Bob Traa. Hij houdt voor het IMF nog steeds de financiële situatie in Griekenland in de gaten. Uit het afgezwakte rapport blijkt dat Griekenland financieel zeer kwetsbaar was door de zware economische crisis die volgde op de kredietcrisis in 2008. Door die recessie liepen het toerisme en de internationale scheepvaart, de twee belangrijkste pijlers van de economie, harde klappen op.

In het rapport wordt geconstateerd dat de Griekse overheid destijds ook al moeite had met het nemen van harde maatregelen. Zo waarschuwde het IMF dat beloofde belastingverlagingen moesten worden ingetrokken gezien de verslechterende overheidsfinanciën. De Griekse overheid wilde dat echter niet, omdat het parlement deze belastingverlagingen al had goedgekeurd.

Enkele maanden later schreef Traa een nog negatiever rapport. Als Griekenland een bedrijf zou zijn, concludeerde hij, dan zou het failliet worden verklaard. Volgens Traa waren de schulden van Griekenland op dat moment 51 miljard euro hoger dan de waarde van de totale bezittingen van het land.