Zarah maakte oma op

Fotograaf Ad Nuis en auteur Arthur van den Boogaard maken eens in de twee weken een foto ‘opnieuw’ en belichten de tijd ertussen.

Studente politicologie Zarah Aharon (24) bracht in 1990 in de Amsterdamse woning van haar grootouders blauwe oogschaduw aan bij haar toen 66-jarige oma Nora de Haan-Van der Veen.

„Anderen opmaken. Zolang ik me kan herinneren vond ik make-up het leukste wat er was. Als vriendinnen van mijn moeder langskwamen riep ik: Tas! Tas! En dan: Lippit! Lippit! Ik kon nog niet goed praten, maar wist dat in hun tassen lipstick zat. Ik speelde ook graag met oudere buurmeisjes; die kon ik opmaken, als prinses of dansmeisje. Ook als ze niet wilden gebeurde het. Pas vanaf mijn twaalfde mocht ik mezelf opmaken. Mickey, mijn moeder, hield niet van make-up. Bij haar moeder, mijn oma Nora, was dat anders. In haar badkamer stond een plank vol met spullen. Dat ik haar mocht opmaken, vond ik zó spannend. Ik had een eigen make-updoosje mee. Zij droeg altijd groene oogschaduw. Blauw was mijn kleur. Even daarvoor had ik haar lippen al gestift, niet zo netjes. Mijn moeder heb ik ook één keertje lippenstift op gedaan: goudkleurig, heel lelijk, maar toen vond ik dat fantastisch. Maar de eerste keer dat ik haar echt mocht opmaken was toen ik op mijn 19de een visagieopleiding deed bij House of Orange van John Kattenberg. Ik had daarvoor op een rijtje Amsterdamse middelbare scholen gezeten: uitgaan was toen nét iets belangrijker dan leren. En met die opleiding kon ik direct aan de slag. Drie jaar deed ik dat intensief: veel assisteren bij fotoshoots. Maar toen ik, wegens het trekken van een verstandskies, er even uit was, besloot ik mijn horizon te gaan verbreden. Ik wilde studeren, maar eerst op reis naar Mongolië. Mijn moeder begreep dat niet. Wat ga je daar dan doen, zei ze. En studeren is toch niks voor jou. Dat laatste was op de middelbare school zo, maar inmiddels zit ik in mijn tweede jaar politicologie aan de UVA. Van mijn eerste jaar heb ik bijna alles gehaald. En daar is mijn moeder reuzetrots op.”

U kunt zelf ook een foto insturen. Nuis en Van den Boogaard nemen contact op als uw foto ‘opnieuw’ gemaakt wordt. Stuur aan: opnieuweenfoto@gmail.com

    • Arthur van den Boogaard