'Hij was klein van stuk - dat was even schrikken'

Datingsite Paiq koppelt wekelijks voor Lux twee singles. Deze week Hennie en Ronald.

Voor

Hennie: „Mijn zoon van dertig woont weer bij mij, maar daar heb ik geen kind aan. Hij doet alles zelf en hij heeft zijn werk, zijn vrienden. In het weekend gaat hij vissen. Ik zie hem ’s ochtends af en toe, en heel soms zijn we een avondje samen. Het voelt alsof ik alleen woon.”

Ronald: „Ik ben zeven jaar geleden voor de tweede keer gescheiden van de moeder van mijn twee kinderen. Ons eerste huwelijk duurde vijftien jaar, het tweede zo’n vijf jaar. De tweede bruiloft was weer een echt feest, we waren vol enthousiasme om het nog eens te proberen. Maar het was toch niet wat we ervan hadden verwacht.”

Zij: „Via de chat ben ik na mijn scheiding met een groep lotgenoten in contact gekomen, en daar ben ik een tijd veel mee op stap geweest. We gingen uit in allerlei steden, we vierden zelfs Kerst met elkaar. Het was goed voor mijn zelfvertrouwen om te ontdekken dat ik als vrouw met inhoud gezien werd.”

Hij: „Vrouwen van mijn leeftijd doen heel vrolijk en vriendelijk, maar ze zijn vaak een beetje ingekakt. Dan doen ze dit niet meer, dat niet meer... Ze willen vooral op de bank zitten. En jonge vrouwen denken dat jij te oud voor ze bent, dus die willen geen contact.”

Zij: „Op datingsites krijg ik veel reacties van ‘hang-bank-buik-ouderen’, zoals ik ze noem: mannen met een dikke pens die op zoek zijn naar een charmante, intelligente, slanke dame om samen nog iets van het leven te maken. Maak eerst zelf iets van je leven, denk ik dan, ga op dieet en kom dan nog eens terug. Mannen zijn ook vaak alleen op seks uit. Daar ben ik het type niet voor.”

Na

Hij: „Als openingsgrapje zei ik tegen haar: ‘Ik dacht even: van wie is die bezem bij de ingang?’ Ze had er als een heks kunnen uitzien, toch. ‘En?’, vroeg ze. Ik zei: ‘Nou, vast niet van jou’.”

Zij: „Hij was klein van stuk – dat was even schrikken, want als ik uitga en ik heb een hakje aan, dan vind ik het toch prettiger als de man langer is. Maar hij had een leuk, markant hoofd, zag er goed verzorgd uit en keek met een open, eerlijke blik de wereld in. Het werd een topavond.”

Hij: „Vanaf seconde twee was het ouwejongenskrentenbrood. Ik heb me rot gelachen. Af en toe moest ik moeite doen om aan het woord te komen. Maar ik wist ook meteen dat ze mijn type niet is.”

Zij: „We hebben vreselijk gelachen en serieus gepraat, totdat ik terugmoest naar mijn pup. Alleen wil hij geen vaste relatie, bleek na een tijdje.”

Hij: „Hennie is een sterke, niet tobberige vrouw met een grote kennissenkring. Ze komt er wel. Maar ik wil geen vriendschap met haar.”

Zij: „Hij betaalde alle drankjes en hapjes, als een echte gentleman. Dat waardeerde ik erg. Hij heeft alles om de ideale man te kunnen zijn. Jammer.”

    • Sandra Heerma van Voss