Gaan tradities voor het ritueel slachten soms?

Verhouding mens-dier

Ha, nu komt er een artikel dat de hele discussie rondom de rituele slacht tot ware proporties terug brengt en inderdaad las ik vol instemming wat Abram de Swaan (Opinie & Debat, 29 oktober) te zeggen had over de absurde kanten van dierenliefde – tot het midden van de tweede kolom. De Swaan zegt niet te twijfelen aan „hun (onder andere de Partij voor de Dieren) liefde voor geit, schaap en gans, helemaal niet als die hun de buitenkans biedt om in het geniep de andersgelovige medemens te treiteren”.

Zo breng je de discussie nooit op een hoger plan. Het zou ook moeten gaan over onze verhouding tot het dier. In het licht van nieuwe inzichten die wetenschappers als Frans de Waal c.s. ons voorhouden, moet die veranderen. Dieren hebben meer gevoel en bewustzijn dan we ooit gedacht hadden, maar dieren zijn tegenover de mens weerloos. Dat schept verplichtingen. Machtsmisbruik (slechte behandeling) is dan extra uit den boze.

Zijn laatste zin – „Traditionele moslims en joden hechten aan hun gebruiken. Laat ze”– toont aan dat juist die nieuwe inzichten bij hem niet spelen. Tradities gaan blijkbaar vóór. Zegt hij tegen vrouwenbesnijdenis ook ‘laat ze’?

Netty van Lookeren Campagne

Amsterdam

Niet de moeite waard?

Abram de Swaan stelt dat de manier van slachten slechts een kwestie van proportionaliteit is. Hij bedoelt dat het wat hem betreft ‘niet de moeite waard is’ om je druk over te maken. Het is een weinig geruststellende gedachte dat een socioloog zich over deze kwestie zó uit laat. De geschiedenis laat zien dat kleine groepen voorvechters van grote waarde kunnen zijn. En dat is precies wat wordt beoogd met de aankomende wet. Vermoedelijk heeft De Swaan wat relevante informatie gemist. We zijn intussen in 2011 beland. Onderzoeken hebben aangetoond dat dieren significant meer lijden door rituele slacht. Gelukkig zijn er vele wetenschappers en schrijvers – onder wie Jonathan Safran Foer, zélf met joodse slacht/spijswetten grootgebracht – die dit gegeven relevant vinden in de discussie rond de consumptieslacht. Het ritueel slachten dient geen enkel doel anders dan het tevreden houden van groepen in de samenleving, die vooral bekendstaan om hun weinig hervormingsgezinde opvattingen, maar wel gebruik wensen te maken van alle faciliteiten die diezelfde moderne ontwikkelde samenleving te bieden heeft. Een socioloog zou deze hervorming van de wet als geen ander moeten begrijpen.

Renee Frensdorf

Partijlid PVVD, Bussum