Eigenlijk had hij boer willen worden

In haar tweede boek, Wij dansen niet, schrijft de Nederlandse schrijfster Ellen Heijmerikx over een gezin dat zich aansluit bij een strenge geloofsgemeenschap. Waarom het gezin die stap zet wordt niet helemaal duidelijk.

‘Zoals IJze sigarenbandjes spaarde in een blik.’ Dat zijn slechts zeven woorden. Maar Ellen Heijmerikx heeft er genoeg aan om te laten zien hoeveel ruimte de vader van Janne en diens broer IJze van zijn vrouw krijgt. Het is een keurige man, die vader, met een keurige baan, maar ‘eigenlijk had hij boer willen worden, maar dan was haar moeder [Jannes moeder dus] niet met hem getrouwd’. En nu hangt hij van lieverlee dus maar de hobbyboer uit: ‘Wel hielp hij boer Joor met melken en spaarde hij konijnen in de schuur, zoals IJze sigarenbandjes spaarde in een blik.’

Een voortreffelijk zinnetje over een man die buitenspel staat in zijn eigen huwelijk. Hij is misschien wel een beetje te eenvoudig voor zijn vrouw. Wanneer hem op zijn werk een ongeluk overkomt en hij thuis de wind van voren krijgt (‘Wat heb ik aan een vent die niet [...] capabel is om door te leren of meer te verdienen dan zijn eigen vrouw?’) gaat het roer om in het gezin. Ze sluiten zich aan bij een strenge geloofsgemeenschap, ‘leggen hun oude mens af’ en zweren alle aardse genietingen af. Waarom de moeder, zelf afkomstig uit een ontwikkeld gezin, ook bereid is die stap te nemen en al haar vrijheden in te leveren maakt Heijmerikx niet helemaal aannemelijk.

U kunt het hele artikel hier lezen.

    • Sebastiaan Kort