Vrolijke laatbloeier

Gerrit Benner 1897-1981 T/m 21 jan in Galerie de Vis, Noorderhaven 40-40A, Harlingen. Inl: www.galeriedevis.nl *****

Natuurlijk hangen er zijn abstracte, kleurige landschappen. De Friese neo-expressionist en autodidact Gerrit Benner (1897-1981) werd er internationaal beroemd mee. Hij verbeeldde het Friese land, lucht en water met heldere, frisse kleurencombinaties. Maar Galerie de Vis in Harlingen brengt ook vroeger, haast dromerig werk, zoals tekeningen en gouaches van een bloemenvaas, een bos rozen of twee mensen die in het Terschellinger duinlandschap wandelen.

De galerie bestaat dit jaar dertig jaar en galeriehoudster Geke Westenberg is een groot fan van Benners werk. De afgelopen jaren wijdde ze diverse tentoonstellingen aan zijn kunst. Ze wordt nog steeds geraakt door de eigenheid van het werk, de intensiteit van de kleuren en de spontaniteit. Van de 39 werken die nu in de galerie hangen is een aantal nooit eerder geëxposeerd. Westenberg scharrelde ze bijeen onder verzamelaars en particulieren. Zoals bijvoorbeeld het olieverfdoek Aan de bosrand, dat voor het eerst voor een groot publiek te zien is en waarop donker- en lichtgroene en geeltinten elkaar afwisselen.

Aan een van de wanden hangen de bekendere schilderijen. Die waarop bijvoorbeeld een rood en blauw paardje om elkaar heen draaien, tegen een achtergrond van fris groen en geel. De vrijheid en vrolijkheid spatten ervan af. Of het Friese landschap met het ‘klaarder licht’ zoals Benner het noemde en wat hem zo aansprak.

Benner was een laatbloeier. Pas op zijn 49ste had hij zijn eerste expositie. De colorist, die talloze kleurstudies deed, was een voorloper van CoBrA. Karel Appel, wiens atelier hij in Amsterdam gebruikte, noemde hem ‘mijn schildersvader’. De Leeuwarder schilder ontving diverse internationale prijzen, zoals op de Biënnale van Sao Paulo in Brazilië en de Guggenheim Prijs in 1958. Op de expositie liggen ook foto’s waarop we Benner in zijn atelier aan het werk zien, of hem zien praten met directeur Willem Sandberg van het Stedelijk Museum, die zijn talent onderkende. Sandberg schreef een gedicht over wat Benners werk bij hem opriep. De laatste regels luiden: „Elk bezoek aan zijn werkplaats verrast, verblijdt.” Dat zal de bezoeker ongetwijfeld ook bij deze tentoonstelling ervaren.

    • Karin de Mik