Rembrandt:

De samenzwering van Claudius Civilis (1662, Nationalmuseum Stockholm)

De opdrachtgevers wilden voor het nieuwe stadhuis op de Dam in Amsterdam een geïdealiseerde verbeelding van een hoogtijdag uit de Nederlandse geschiedenis: de opstand van de Bataven tegen het Romeinse gezag die een voorafschaduwing was van de onlangs gewonnen strijd tegen de Spanjool. Ze kregen een schilderij zonder decorum, een tafelscène met woeste barbaren van wie de hoofdman (eenogig, want zo stond het bij Tacitus) uitdagend de toeschouwer aankeek. Geen wonder dat het tafereel na een paar maanden uit het stadhuis werd verwijderd en naar Rembrandt werd teruggestuurd. Om het verkoopbaar te maken, sneed de schilder er aan de bovenkant drieëneenhalve meter af en aan de zijkanten twee. De samenzwering verdween in een kunstkabinet en kwam er pas weer uit toen het in 1734 op een veiling aan een Scandinaviër werd verkocht.