Gered door een stewardess

photography by: Neal Presten

ElizabethtownRTL 8, 20.30 - 23.05 uur

De Amerikaanse regisseur Cameron Crowe is gek van Billy Wilder. Hij maakte een boek over hem en zijn films probeert hij iets van ‘The Wilder Touch’ mee te geven. Je kunt een slechter voorbeeld nemen. Wilder is immers de maker van The Apartment, Some Like It Hot en veel meer klassiekers. Wat deze twee films van Wilder zo bijzonder maakt, is de goedaardigheid die eruit spreekt, ondanks het ook aanwezige cynisme. Veel mensen lusten hun filmhelden liever rauw en provocatief. Maar Wilder wist van goedaardigheid een filmdeugd te maken. Crowe lukt dat soms ook, een beetje, in bijvoorbeeld Jerry Maguire (1996) en Almost Famous (2000).

In Elizabethtown ontaardt de goedaardigheid. Het wordt schattig, koket, wee. Bovendien is de plot, anders dan bij Wilder, een rommeltje. Een jonge, pas ontslagen schoenontwerper (Orlando Bloom) stelt zijn zelfmoord uit wegens de dood van zijn vader. Hij reist naar zijn vaders geboortestadje, Elizabethtown in Kentucky, om de begrafenis te regelen. Op het platteland, waar het tempo lager ligt en de mensen allemaal even maf als aandoenlijk zijn, komt van uitstel misschien afstel, zeker als hij ook nog een kittige stewardess (Kirsten Dunst) ontmoet. Zij laat hem tegen het eind van de film terug naar Oregon rijden met de as van zijn vader gezellig naast zich in een urn op de passagiersstoel terwijl ze naar leuke popmuziek luisteren en langs allerlei Amerikaanse folklore tuffen. De urn heeft een gordel om.

Bianca Stigter