Vermoorde onschuld

In de Nederlandse voetbalwereld is men een meester in het recht praten wat krom is, zelfs als het zo krom als een hoepel is.

Dan worden er gewichtige gezichten getrokken, volgen er diepe zuchten en krijgt de oogopslag van de daders en hun pleitbezorgers iets van de verwilderde onschuldige die naar het schavot geleid wordt.

Het jongste voorbeeld is de kwestie rond Kevin Strootman, de middenvelder van PSV, die na een overtreding tegen Luuk de Jong van FC Twente door scheidsrechter Blom van het veld werd gestuurd. Het was een overtreding die De Jong ernstig had kunnen blesseren. Het leek meer op onbesuisdheid dan op opzet en dus had Blom met ‘geel’ kunnen volstaan, maar voor ‘rood’ viel wat te zeggen. Het was in ieder geval niet onbegrijpelijk dat Blom de zwaarste straf gaf, zoals ook blijkt uit de schorsing voor twee wedstrijden.

Waar ik liever de aandacht op wil vestigen, zijn de reacties bij PSV. De dader, Strootman, flipte als een lsd-gebruiker. Medespelers moesten zijn armen afklemmen om te voorkomen dat hij de scheidsrechter te lijf ging. Toen dat met veel moeite was gelukt, beende Strootman woedend naar de kleedkamers, waar hij in de gang tegen de muur schopte en sloeg. We konden het meebeleven dankzij de tv-camera’s.

Een gelijksoortig tafereel deed zich in diezelfde gang wat later voor, toen PSV-manager Marcel Brands zijn trainer Fred Rutten tot bedaren moest brengen. Rutten was nog steeds woest en moest naar de kleedkamer geduwd worden.

Eerder, na afloop op het veld, had hij ostentatief zijn verontwaardiging getoond door de grensrechters wel een hand te geven en de scheidsrechter niet. Ook noemde hij Blom voor de tv-camera een „home-referee”. Het viel me nog mee dat hij hem geen ‘homo-referee’ noemde, want ‘homo’ is een geliefd scheldwoord in voetbalkringen.

Ik heb een voorstel. Om te voorkomen dat spelers en trainer later de vermoorde onschuld spelen, moet de omstanders voortaan verboden worden om tijdens het incident in te grijpen. Laat Strootman dus maar doen wat zijn razernij hem ingeeft: vol op de scheidsrechter inbeuken en de kleedkamer kort en klein slaan. Ook Rutten mag geen strobreed meer in de weg worden gelegd als hij de scheidsrechter onder handen wil nemen.

Het is een zwaar middel, ik geef het toe, en op de begrafenis van de scheidsrechter zal veel worden gejammerd over het feit dat er door niemand ingegrepen werd. Ja, dat is ook een grof schandaal, maar we krijgen er wel wat voor terug. Alle Strootlieden en Ruttens van het Nederlandse voetbal zullen het voortaan uit hun hoofd laten om zo’n scheidsrechter te schofferen en te bedreigen.

De agressie in de Nederlandse voetbalwereld wordt alleen nog overtroffen door de hypocrisie. In Nieuwsuur kwam Gerard Marsman, directeur van de belangenvereniging Coaches Betaald Voetbal, het voor Rutten opnemen. Goed, het was wat teleurstellend geweest dat Rutten gescholden had, maar „voor de rest had hij zich keurig gedragen en was er geen onvertogen woord gevallen”. Slotsom: „Fred had niets verkeerds gedaan en Strootman ook niet.”

En Strootman zelf? Die verklaarde dat hij zijn noppen bewust neerwaarts had gehouden, omdat hij heel goed wist dat hij De Jong anders had kunnen verwonden. Ideale voetbalprofs, daar bij PSV. Nog tijdens de sliding wikken en wegen ze: wat zal ik doen, de nopjes neerwaarts of opwaarts – ach, die arme De Jong, laat ik me maar een beetje inhouden.

    • Frits Abrahams