Straks het hele circus weer opnieuw?

Mauro Manuel krijgt geen verblijfsvergunning. Dat bleek gisteren na stemming in de Tweede Kamer.

Wat zijn de gevolgen? Drie vragen.

Den Haag : 1 november 2011 Steun aan Mauro op het Plein. foto © Roel Rozenburg

. De Tweede Kamer verwierp gisteren de moties van de oppositie om uitzetting van Mauro Manuel tegen te houden. De achttienjarige Angolees kwam op zijn negende naar Nederland en woont sinds acht jaar bij zijn pleegouders. Hij kreeg nooit een verblijfsvergunning en nu hij achttien is geworden, komt er een eind aan zijn status als minderjarige asielzoeker.

1 Wat is er gisteren precies besloten?

Formeel is er gisteren niets besloten. Er is wel, zoals dat heet, een nieuwe ‘politieke werkelijkheid’. De CDA-fractie wil dat Mauro zijn aanvraag voor een studie in Nederland kan doen. Een coalitiepartij die iets vraagt aan een minister, weet meestal wat het antwoord is. Minister Gerd Leers (Asiel, CDA) heeft niet meer gezegd dan dat hij het verzoek „welwillend” zal bekijken. Vermeden moet worden dat de indruk ontstaat dat regels voor Mauro Manuel opzij worden geschoven. Maar achter de schermen ontkennen CDA’ers niet dat de boel geregeld is.

In die zin heeft het CDA, met dank aan de ‘dissidente’ Kamerleden Kathleen Ferrier en Ad Koppejan, voor de 18-jarige Angolees een strohalm tevoorschijn getoverd. Het CDA zelf heeft zich zo enigszins gerevancheerd voor het beeld dat de fractie, ondanks met de mond beleden steun, niets voor Manuel wilde doen.

2 Wat zijn de consequenties?

Voor Mauro Manuel betekent dit dat de aanvraag voor een studievisum zijn uitzetting naar Angola kan vertragen. Ervan uitgaande dat de studie waar hij een visum voor aanvraagt nog een jaar zou duren, kan hij dus nog een jaar in Nederland blijven. Manuel zelf leek teleurgesteld over deze uitkomst. De oppositiepartijen ijverden voor een reguliere verblijfsvergunning. Maar het CDA wilde zover niet gaan, ongetwijfeld voor een deel omdat dit voor coalitiegenoot VVD en gedoogpartij PVV onacceptabel zou zijn.

Nu de zaak van Mauro in het nieuws is gekomen, willen deze partijen de indruk vermijden dat het asielbeleid van deze regering ‘soft’ is.

Politiek is de consequentie dat het CDA heel duidelijk een zwakke plek heeft laten zien, iets waar oppositiepartijen in de toekomst gretig gebruik van zullen maken. Zonder dat de partij daar veel voor kan incasseren. Uiteindelijk beklijft het beeld van een fractie die behoorlijk met zichzelf worstelt over het immigratiebeleid. En dan is het verwijt dat het CDA aan de leiband van Geert Wilders loopt, nooit ver weg – of dat in dit geval nu terecht is of niet.

3 Is er nu een oplossing?

Om te beginnen moet Manuel wel een studievisum aanvragen. Of hij dat doet, is nog niet zeker. Maar ook dan is het volgens oppositiepartijen niet meer dan een „schijnoplossing”. Ze bedoelen dat de uitzetting van Mauro niet wordt voorkomen, maar slechts wordt uitgesteld, tot het moment dat hij zijn studie afrondt – succesvol of niet. Het doel van het studievisum is namelijk dat de visumhouder daarna naar zijn land van herkomst terugkeert.

Wil de CDA-fractie over een jaar nog voor Mauro opkomen, dan moeten de regels weer worden bijgebogen – zonodig onder druk van oppositiepartijen. En kan het hele circus opnieuw beginnen.

Er is in de marge van de zaak-Mauro ook gesproken over anderen die in dezelfde situatie zitten. Oppositiepartijen willen eigenlijk ook dat er voor die personen iets wordt geregeld, maar uiteindelijk zijn ze daarvoor van het CDA afhankelijk, en die wilde zover niet gaan. Dat zou voor de PVV zeker, en voor de VVD waarschijnlijk, onacceptabel zijn. Dit kabinet wil het asielbeleid niet verruimen, maar juist stringenter maken.