Dead Ringers

David Cronenberg maakt gore films. Altijd. Het is het beste daar maar tegen te kunnen, want zijn films zijn op hun best een ervaring die je nooit meer vergeet.

Goor op zijn Cronenbergs is angstaanjagend echt, hoewel alles fantasie is. Hij leent belangrijke elementen van de horror en toch overstijgt zijn werk dat genre. Horror is kinderspul, Cronenbergs films stoelen op volwassen gedachten.

Zo ook bij Dead Ringers (1988). Het verhaal vertelt in donkere tinten en esthetische shots het verhaal van twee broers, een tweeling, beiden geniaal gespeeld door Jeremy Irons. Het is een siamese tweeling, zij het dat de mannen niet een ledemaat of orgaan delen, maar hun leven. Ze zijn beiden arts. Vrouwenarts.

Jeremy Irons zet, puur op basis van zijn manier van doen de ene broer neer als een kille charmeur en de andere als een gevoelige, in zichzelf gekeerde wetenschapper. Ze delen patiëntes en ook minnaressen zonder dat de vrouwen dat merken.

Het evenwicht wordt verstoord door een vrouw die bij de ene broer net een gevoeliger snaar raakt dan bij de ander. Dood en verderf is het voorspelbare gevolg, maar wat de film adembenemend ondeugend maakt, is vooral de centrale gedachte: dat een vrouw seksueel geprikkeld kan worden door een gynaecoloog en zijn instrumenten, en dat hij een afwijkende baarmoeder onweerstaanbaar vindt. Goed goor is niet slecht.

Joyce Roodnat

    • Joyce Roodnat