Asieldebat

Het woord is aan de heer Leers.Gerd Leers (oktober 2011): „Dank u, voorzitter. (…) De kern is dat wij regels hebben vastgesteld ten aanzien van het asielbeleid. Op basis van die regels zijn de asielverzoeken van de heer Mauro Manuel afgewezen. Omdat ik sta voor een eenduidige toepassing van het beleid, heb ik besloten geen gebruik te maken van mijn discretionaire bevoegdheid.”

Gerd Leers (juni 2006): „Wet is wet. Met overhaaste rechtlijnigheid trekt de minister die conclusie. (…) Het strikt regels toepassen zonder ruimte te bieden voor oplossingen is een teken van zwakte. (…) Wie de geest van de wet niet aandurft, neemt zijn toevlucht tot de letter.”

Leers (2011): „Moet ik dan nu, omwille van de politieke druk, zeggen: toch maar even discretionair? Zo zit ik niet in elkaar.”

Leers (2006): „Je moet iedere wereldburger die aan onze poort klopt en iets kan betekenen voor onze samenleving in principe een plek geven. (…) Wie durft te beweren dat God dit stukje aarde aan de Noordzee alleen voor blanke kaaskoppen geschapen heeft?”

Leers (2011): „Als wij dat vandaag zouden doen, voorspel ik u dat morgen de volgende Mauro zich aandient, en overmorgen de daaropvolgende Mauro. Dat vind ik niet verstandig.”

Leers (2006): „De laatste jaren voeren ijzige termen als ‘vluchtelingenquota’ de boventoon. Terwijl we dit soort wegbereiders hard nodig hebben. Juist nu!”

Leers (2011) „Ik heb vanmiddag al gezegd: ik hoef mij niet te schamen voor dit beleid.”

Leers (2006): „Mijn christelijke inborst zegt me dat niemand het recht mag claimen op een eigen stukje aarde. (…) Met diezelfde overtuiging trokken wij vijftig jaar geleden naar Canada, de VS en Australië. En nu zouden wij anderen dat recht ontzeggen?”

Leers (2011): „Ik snap heel goed de gevoelens. (…) Maar zodra een individueel geval een gezicht krijgt, tellen de argumenten eigenlijk niet meer.”

Leers (2006): „In wat voor land leven we? (…) Een minister die een afhankelijk burger onder druk zet! (…) Niet gek dat zij hun talenten elders beproeven (…) en wij achterblijven in onze zuiverblanke en bejaarde gated community aan de Noordzee.”

Leers (2011): „Ik wil mezelf in de spiegel kunnen blijven aankijken, hoe moeilijk dat ook is.”

Rob Wijnberg