Lou Reed en Metallica samen: de slechtste rock-cd ooit

Een product van te ver doorgeschoten ijdelheid; anders kan het samenwerkingsproject van rockzanger Lou Reed en metalgroep Metallica niet verklaard worden. Vandaag verschijnt wereldwijd hun gezamenlijke cd Lulu.

Het niet geringe ego van de peetvader van de New Yorkse rock noir werd gekieteld toen Metallica in 2009 als zijn begeleidingsgroep optrad bij een concert in de Rock and Roll Hall of Fame. Reed besloot dat Metallica de ideale samenwerkingspartner was voor zijn op stapel staande bewerking van de toneelcyclus Lulu van de Duitse auteur Frank Wedekind, een controversieel werk uit 1894 over seks en dood dat tot opera’s werd bewerkt door Alban Berg en Robert Wilson. Het solowerk van Velvet Underground- legende Lou Reed (69) dat na hits als Walk On The Wild Side alsmaar monotoner werd, had niemand kunnen voorbereiden op de afschuwelijke bak herrie die op het bijna honderd minuten lange album Lulu wordt opengetrokken. Eerst lijkt het een slechte grap: de sombere monoloog van de schorre Reed (69) die in openingsnummer Brandenburg Gate bot wordt overstemd door Metallica’s stortvloed aan rocklawaai. Later blijkt dat het nog erger kan: de toonloze zeurmonoloog in Mistress Dread die verzuipt in een kreupel gitaarstaccato of het twintig minuten doordreinende Junior Dad waarin Metallica zich van zijn meest slaapverwekkende kant laat horen. Lulu is vele malen erger dan Metal Machine Music, het ‘experimentele’ werk waarmee Reed zich in 1975 van een contractuele verplichting kweet met anderhalf uur jankende gitaarfeedback. Lulu verdient een plaats in het Guinness Book of Records als het slechtste rockalbum ooit.

Voor Metallica was deze week in nog meer opzichten rampzalig; hun debuut in India werd vrijdag geannuleerd wegens ‘technische problemen’. 25.000 fans hebben de zaal daarna uit woede vernield.