Die aandacht voor Mauro is buiten alle proporties

Overal verloederen crises het zwerk – voor de wereldeconomie, voor de Verenigde Staten, voor de Europese Unie en vooral voor de eurozone. Het gaat om duizenden miljarden dollars of euro’s. Het bestaan van vele miljoenen mensen komt allengs in zwaar weer terecht. In deze kritieke situatie debatteert het Nederlandse parlement dagenlang over Mauro!

Ik heb niks tegen die Mauro, maar de aandacht voor hem lijkt mij buiten alle proporties. De SGP stelt volkomen terecht dat de Kamer niet moet debatteren over individuele gevallen. Daarvoor is de rechter. De Kamer gaat over wetgeving en beleid, over algemene lijnen en patronen. De wet op grond waarvan ex-ama (alleenstaande minderjarige asielzoeker) Mauro nu wordt uitgezet – een wet trouwens van Job Cohen – is indertijd breed geaccordeerd door de Kamer.

Dat het voor Mauro zo lang heeft geduurd, is het simpele gevolg van de wet, die onder meer inhoudt dat een ama niet en een achttienjarige wel kan worden uitgewezen. Zijn moeder was indertijd zo ‘uitgekiend’ om Mauro zo’n negen jaar terug op een vliegtuig naar Nederland te zetten. Zijn toen hier aanwezige zus was alras met de noorderzon verdwenen. Mauro kreeg een pleeggezin. Hij kon geheel gratis leren en krijgt bij zijn terugkeer naar Angola ook nog geld mee.

Hij is en wordt dus volstrekt humaan behandeld als hij, volkomen terecht, wordt uitgewezen.

Robert J. Smits

Teteringen