Michael Higgins gekozen tot president van Ierland

In this Thursday October 27, 2011 Irish Presidential candidate Michael D. Higgins, waves after casting his vote at St. James National school, Bushy Park, Galway, Ireland as voters across Ireland go to the polls to elect the country's ninth president. Human rights activist and poet Michael D. Higgins appeared on course Friday Oct. 28, 2011 to be elected Ireland's president after his main rival suffered a last-minute collapse in support, early unofficial returns and an opinion poll showed. (AP Photo/Julien Behal/PA Wire) UNITED KINGDOM OUT NO SALES NO ARCHIVE AP

Ja, hij had wel eens wiet gerookt, gaf Michael D. Higgins toe. En hij had zelfs geïnhaleerd, zei hij in een verwijzing naar Bill Clinton. Gisteravond bleek dat hij met zo’n 40 procent van de stemmen is gekozen tot de negende president van Ierland, een zuiver ceremoniële functie.

Michael D., zoals de Ieren hem kennen (de D staat voor Daniel), wilde al eerder president worden. Toen Mary Robinsons ambtstermijn in 1997 eindigde, zoemde zijn naam al rond. Maar de Labour-partij koos voor een ander. In 2004 had zijn partij na een teleurstellend verlopen parlementsverkiezing andere prioriteiten dan het presidentschap.

Maar deze keer was hij vanaf het begin favoriet. De anderen waren te controversieel (oud-IRA-man Martin McGuinness), te stads (homorechtenactivist David Norris) of om anderen redenen in de ogen van de Ieren niet geschikt. Alleen zakenman Sean Gallagher, bekend vanwege zijn deelname in de jury van het populaire tv-programma Dragon’s Den bood enig tegenwicht. Maar hij is gelieerd aan Fianna Fail, de partij die nog altijd verantwoordelijk wordt gehouden voor de economische crisis.

Tegen Higgins werkte vooral zijn leeftijd. Hij is zeventig jaar en voor het presidentschap staat een termijn van zeven jaar. Hij loopt bovendien sinds een beenbreuk vorig jaar moeilijk. Maar zoals hij zelf zegt: „Het gaat er niet om hoe lang je leeft, maar wat je ervan maakt.”

Higgins, zoon van een arme barman die meevocht in de Onafhankelijkheidsstrijd tegen de Britten, was minister van Cultuur en de Ierse taal, zat twee keer in de Kamer, was senator, twee maal burgemeester van Galway (en groot fan van de lokale voetbalclub) en partijleider. Hij is een dichter, een intellectuele orator met een voorliefde voor radicale linkse kwesties, en voerde campagne voor verbetering van de mensenrechten in Nicaragua, Chili en Irak.

In de jaren zestig verruilde hij Fianna Fáil voor de Labour-partij. Maar vanaf vandaag doet dat er niet meer toe. Een Ierse president staat boven de partijen. Op een vraag tijdens de campagne over abortus, nog altijd een heikele kwestie in Ierland, antwoordde hij dat de president „geen persoonlijke opvattingen” heeft.