Twee doosjes wijn

Afgelopen week heb ik een grote stap gezet in de ontwikkeling die eenieder die als jongetje geboren wordt, vroeg of laat hoort door te maken. Een weg die bij voorkeur bewandeld wordt zo grofweg tussen het twintigste en vijftigste levensjaar. De reis van jonge knaap naar wijze heer.

Ik heb twee doosjes wijn nabesteld.

Al jaren geleden ben ik overgestapt van de supermarkt naar de gerenommeerde slijter. Een belangrijke eerste stap. Een jaar of anderhalf geleden begon voor mij de etappe die onlangs culmineerde in dat symbolische telefoontje aan de wijnhandelaar. Mijn vader nodigde mij uit voor een proeverij bij een bekende wijnkoper in Haarlem.

Een bijzondere setting: in een grote loods prijzen representanten van de verschillende wijnproducenten tussen de pallets met zware Franse, Italiaanse en Duitse accenten hun wijnen aan. Aanvankelijk keken een paar donkerblauwe blazers met gouden knopen wat minachtend in de richting van het paar oorbellen en de leren jas die op cowboylaarzen binnenstapten. Maar wie serieus meedoet, wordt alras met rust gelaten. Dat betekent: ruiken, even met het glas zwieren, proeven, spugen, aantekeningen maken, stukje brood en een slokje water om het pallet te verversen en op naar de volgende. Om half elf ’s ochtends.

De eerste keer deelde ik mee in een van de doosjes van mijn vader. Een half jaar later vulde ik mijn eigen formuliertje in. Dat ik die wijnen nu heb nabesteld, is leuk om te vertellen, maar verbloemt eigenlijk dat ik nog een lange weg te gaan heb. Zonder het te proeven heb ik geen idee wat ik bestel. Lekker veilig dus om dezelfde wijnen opnieuw te bestellen.

Ik begin langzaam wel iets te leren over, voornamelijk Franse, wijn. Maar als iemand vraagt of ik iets van wijn weet, dan is mijn antwoord steevast: ik weet wat ik lekker vind, als ik het proef. Aan meer dan dat durf ik mijn vingers niet te branden.

Mijn eerste nieuwe fles Guilhem 2009 Moulin de Gassac dronk ik bij een lasagne bereid met deze basissaus, waarvoor ik dezelfde wijn gebruikte.

Voor ruim anderhalve kilo lasagne:

een pond gehakt

2 rode uien

halve winterpeen

2 stengels selderij

4 tenen knoflook, fijn

40 g tomatenpuree

250 g passata

vol glas rode wijn

scheut balsamico

schepje suiker

2 laurierblaadjes

Bak het gehakt in twee ladingen aan in een aparte pan. Zet in een pan met dikke bodem de gesnipperde uien aan in wat olie tot ze glazig zijn. Voeg de wortel en selderij, in kleine blokjes, toe met de knoflook. Bak na een paar minuten de tomatenpuree even mee en blus af met een flinke scheut balsamico. Voeg het gehakt toe en een vol glas rode wijn. Laat de wijn flink inkoken. Voeg de passata toe met de laurier, peper, zout en een schepje suiker. Laat minimaal 45 minuten pruttelen, liefst langer. De saus moet goed droog zijn. Dit is een basisrecept. Voeg bijvoorbeeld met de wortel ook een halve venkel toe. Of met de passata een paar verse tomaten of een paprika.

De Guilhem 2009 krijgt in de Grote Hamersma 2012 een 8,5. Toch een goede keuze gemaakt.

Joël Broekaert

maandag: Janneke Vreugdenhil, dinsdag: Menno Steketee, woensdag: Roos Ouwehand, donderdag: Stéphanie Versteeg, vrijdag: Joël Broekaert.