Als miss blijf ik altijd in mijn rol

Voor haar masterscriptie notarieel recht kreeg Nathalie den Dekker (22) een negen.

In Maleisië is ze beroemd als Miss Tourism International. „Ineens was ik een superster.”

Haar vader heeft een champignonkwekerij in Made, een klein dorpje in Brabant, dus ze groeide op tussen de schimmels en paardenmest. Achter de Miss Tourism International 2011 schuilt een heus plattelandsmeisje.

Nathalie den Dekker (22) ontvangt haar bezoek aan de keukentafel van haar ouderlijk huis. Zelfs op zondagochtend ziet ze er onberispelijk uit. Ze draagt een nauwsluitend, zwart jurkje tot op kniehoogte, een bruin colbertje met schoudervullingen en zwarte pumps. Haar ogen zijn zwaar opgemaakt, haar geelblonde haar ziet eruit alsof ze urenlang met een krultang in de weer is geweest.

Ze was een rechtenstudente met een bijbaantje in de thuiszorg, tot ze afgelopen jaarwisseling tot Miss Tourism International werd gekroond. Vanaf dat moment verblijft Nathalie (1 meter 68, 48 kilo) het grootste deel van het jaar in het buitenland, voornamelijk in Maleisië. Ondertussen heeft ze haar studie afgerond. Voor haar masterscriptie over notariële declaraties kreeg ze een negen, en hij dingt mee naar de Nationale Scriptieprijs. De Universiteit van Utrecht wilde haar aanmelden voor het Excellent Master Tracé, maar dat heeft ze laten lopen voor de missverkiezingen. Inmiddels komt het einde van haar ‘missjaar’ in zicht.

Hoe komt een rechtenstudente erbij om zich op te geven voor een missverkiezing?

„Tja, ik was negentien toen ik op internet zat te surfen en ontdekte dat je je nog kon inschrijven voor de Miss Benelux-verkiezing. Nu is het niet zo dat ik altijd al miss wilde worden, maar ik had – net als ieder meisje, denk ik – wel zo’n prinsessendroom. Eigenlijk deed ik voor de grap mee, zo van: laat ik eens gek doen. Ik heb het alleen aan mijn zus verteld, want ik zat niet te wachten op allerlei ongevraagd advies. Voor ik het wist, had ik alle rondes doorlopen en won ik de finale. En vervolgens werd ik een paar maanden later ook nog gekroond tot Miss Tourism International.”

Wat veranderde er in je leven?

„Ik leid nu een soort dubbelleven. In Maleisië was ik van het ene op het andere moment een beroemdheid, een superster. Ik kreeg een personal assistent, die me overal mee naartoe sleept. Interview hier, fotootje daar. Mensen duwen zelfs hun kinderen naar je toe: ‘Hou alsjeblieft mijn baby even vast.’ Dat is heel onwerkelijk.

„In Nederland zijn missverkiezingen helemaal niet populair, het leeft totaal niet. Dus als ik hier ben, sta ik gewoon met mijn rugzak te wachten op de bus naar Utrecht en kent niemand me.”

Wat houdt het werk van een miss in?

„Een miss is niet hetzelfde als een model. Een model moet een mooi plaatje afleveren, als miss ben je eigenlijk een ambassadrice: je vertegenwoordigt jouw land in het buitenland. Je blijft dus altijd in je rol. Dan moet je wel wat te zeggen hebben, en dat vereist meer dan een mooi gezichtje of een goede uitstraling.

Ze lacht. „Dus niet alleen de looks, maar ook de brains.”

„Ik word vaak als vip uitgenodigd bij diners, bij officiële staatsbezoeken, noem het maar op. Dan vertel ik over Nederland; over de standaarddingen als de klompen, de tulpen en de windmolens. Maar ook over ons koningshuis, over het windmolenpark dat we op zee willen bouwen. Dat we ons afval recyclen en dat ons land onder zeeniveau ligt. En daarna schud je handjes, ga je met iedereen op de foto, je loopt over de catwalk...”

Op iedere foto heb je dezelfde brede, wat geforceerde lach op je gezicht. Hoe houd je dat vol?

„Passie. Ik vind het écht leuk. Als ik een fotoshoot heb tot zes uur ’s ochtends en ze zeggen: nou, we zien je om negen uur weer, dan ben ik er om negen uur.

„Fysiek zijn het zware weken als je op reis bent. De kroon is groot en zwaar en gaat al na twintig minuten behoorlijk pijn doen, en je staat urenlang op enorme hakken. Je maakt lange dagen en krijgt weinig slaap. En het is soms ook wel een hoop getut: voor de shoots wordt mijn haar continu geverfd, gekruld, dan weer stijl gemaakt. Tijdens de laatste trip hebben ze mijn haar in twee dagen tijd vier keer gekleurd! Daar had ik wel moeite mee; moet ik mijn haar dood laten gaan voor het missgebeuren? Maar tegelijk weet ik dat het erbij hoort. Op zulke momenten mag ik van mezelf niet zeuren.”

Hoe combineerde je je studie met je missactiviteiten?

„Ik nam altijd mijn boeken mee naar het buitenland, maar ik had echt geen tijd om te studeren. Eenmaal terug in Nederland moest ik dus alles inhalen. Na één of twee dagen bijpraten met mijn vriendinnen en familie sloot ik mezelf op met mijn studieboeken. Van negen uur ’s ochtends tot middenin de nacht zat ik te studeren. Aantekeningen van hoorcolleges kreeg ik van vriendinnen. Op de universiteit heb ik nooit gebruik gemaakt van speciale regelingen. Als ik tentamens miste omdat ik in Maleisië zat, was dat mijn probleem, vond ik. Ik wilde geen uitzonderingspositie, ik wilde gewoon net als iedere andere student beoordeeld worden. Alleen voor mijn masterscriptie kon ik niet anders dan om een regeling vragen, ik zat afgelopen zomer echt om de haverklap in het buitenland.”

Het lijkt onverenigbaar: het ‘oppervlakkige’ van de misswereld en de diepgang van een rechtenstudie.

„Het is fijn om zo nu en dan even uit de formaliteiten van de rechtsgeleerdheid te kunnen ontsnappen. Altijd maar boeken, boeken, boeken. Soms kan ik even niet meer. Het is heerlijk om dan op een heel andere manier bezig te zijn.

„Mensen hebben natuurlijk allerlei vooroordelen; dat missen allemaal lange, graatmagere, domme blondjes zijn en dat het leventje van een miss heel oppervlakkig is. Maar er zit zo veel meer achter. Mensen moeten beter nadenken voordat ze oordelen. Ik vind het jammer dat er in Nederland zo’n afzeikcultuur heerst. Mensen gunnen je niks. Ik geniet echt van mijn misstijd. Tijdens de verkiezingen trek je wekenlang op met meiden uit 55 verschillende landen. Het is dé kans om meer te leren over andere culturen en over elkaars gewoontes. Je horizon verbreedt. Eerst had ik alleen vriendinnen in Made, nu over de hele wereld.”

Je reist in je eentje de wereld over. Ben je vaak eenzaam?

„Ik probeer zoveel mogelijk alledaagse dingetjes te delen met m’n vriendje en met m’n ouders. Maar er gebeurt zo veel, dat is onbeschrijflijk. Ik kan het amper aan ze uitleggen. Dat vind ik het moeilijkst. Dit is zo’n belangrijke periode uit mijn leven, maar ik maak alles in m’n eentje mee. Ik word er volwassener van. Zelfstandiger.

„Mijn vriendje en ik zijn net gaan samenwonen, dus we moesten voortdurend allerlei beslissingen nemen over ons huis, terwijl ik er niet was. Dat ging dus via Skype.”

Vanaf januari ben je miss af. Wat dan?

„Het missbestaan houdt op: ik heb een internationale verkiezing gewonnen, dus hoger kan niet. De internationale missorganisatie in Maleisië heeft me al een baan aangeboden. Dan word ik het gezicht van de organisatie, en ga ik mee om contracten af te sluiten en zo. En daarnaast doe ik nog wat modellenwerk. Dat lijkt me heerlijk, voor een half jaar of een jaartje. Daarna kom ik terug naar Nederland en ga ik iets doen met mijn diploma. Ik ben zo blij dat ik een veilige basis heb om op terug te vallen: nu hoef ik eventjes niet op safe te spelen. Kan ik gewoon mijn droom achterna. En dan zie ik daarna wel of ik notaris of advocaat word.”