Lees hier wat is besloten op de eurotop

Germany's Chancellor Angela Merkel holds a news conference at the end of a euro zone summit in Brussels, October 27, 2011. Euro zone leaders said on Thursday they had reached agreement on a comprehensive package of measures to tackle the euro zone's sovereign debt crisis. REUTERS/Yves Herman (BELGIUM - Tags: POLITICS BUSINESS) Merkel tijdens haar persconferentie na de eurotop in Brussel. Foto Reuters / Yves Herman

Verviervoudiging van het Europese noodfonds, een haircut van vijftig procent op Griekse staatsobligaties, een deadline voor de banken om zich te herkapitaliseren. Er is vannacht een en ander (op hoofdlijnen) afgetikt door de regeringsleiders van de eurozone. Een overzicht.

Hier de verklaring van de regeringsleiders, hieronder een beknopte samenvatting. Een verklarende woordenlijst voor het jargon van de eurocrisis is hier te vinden.

Griekse schuld

  • Banken accepteren een afwaardering van 50 procent op hun Griekse staatsobligaties. Voor elke euro die uitgeleend is, krijgen de banken dus 50 cent terug.
  • Door deze maatregel zou de schuldgraad van Griekenland tegen 2020 moeten zijn teruggebracht tot 120 procent van het bruto binnenlands product. Onder de huidige omstandigheden was de schuld gegroeid naar 180 procent.
  • De banken stuurden aanvankelijk aan op een haircut van 40 procent, maar Merkel en Sarkozy wisten uiteindelijk door directe onderhandelingen met de banken, alsnog 50 procent overeen te komen.

Europees noodfonds

  • De slagkracht van het noodfonds wordt verhoogd van 440 miljard euro naar 1.000 miljard euro.
  • Er is nog ongeveer 280 miljard euro beschikbaar in het EFSF en dat bedrag kan 4-5 keer benut worden.

En wel op twee verschillende manieren:

1) Het fonds geeft garanties (verzekeringen) af aan banken, zodat die ook staatsobligaties durven opkopen. Als de banken hun geld niet terugkrijgen van de probleemlanden, keert het EFSF een deel van de schade uit aan de banken.

2) Het fonds richt een speciaal beleggingsvehikel op dat geld ophaalt bij (grote institutionele beleggers in) eurolanden, maar ook bij landen als China, Rusland, Brazilië of via het IMF. Het vehikel geeft garanties aan banken en koopt rechtstreeks staatsobligaties op bij probleemlanden. Ook het EFSF koopt staatsobligaties op.

Beide constructies kunnen tegelijkertijd worden gebruikt afhankelijk van de omstandigheden, aldus de leiders in hun gezamenlijke verklaring. Hoe het raamwerk voor het nieuwe versterkte noodfonds eruit gaat zien moet in november bekend worden.

Herkapitalisatie banken

  • Herkapitalisering houdt in dat banken gedwongen worden om financiering van buitenaf aan te nemen en vast te houden. Hierdoor creëren banken buffers om verliezen door risicovolle leningen aan Griekenland beter op te kunnen vangen.
  • De banken moeten eind juni volgend jaar hun kapitaalratio, de verhouding tussen het eigen kapitaal van banken en hun op risico gewogen bezittingen, hebben opgehoogd tot 9 procent. Lukt het de banken niet op eigen kracht kapitaal op te halen dan moeten ze aankloppen bij de overheid. Als dat niets uithaalt dan is het EFSF het uiterste redmiddel. Hoeveel nieuw kapitaal de banken in totaal nodig hebben is nog onduidelijk. Dit weekend kwamen er berichten dat het om zo’n 108 miljard euro zou gaan.
  • Dat de grote Europese banken voldoende kapitaal in huis hebben is belangrijk vanwege de kwijtschelding van 50 procent van de Griekse schuldenlast. Grote Franse, Italiaanse en Spaanse banken hebben grote hoeveelheden waardeloos Grieks schuldenpapier in bezit, wat hun kapitaalratio ernstig in gevaar kan brengen.

Strengere begrotingsdiscipline

  • De fiscale discipline moet worden gewaarborgd en de structurele hervormingen voor groei en werkgelegenheid moeten worden versneld. Bijzondere inspanningen worden verricht door Spanje. Italië heeft zich gecommitteerd aan nieuwe afspraken over structurele hervormingen. Portugal en Ierland gaan door met hun hervormingsprogramma’s.
  • De leiders zijn een significante versterking overeengekomen van de economische en fiscale coördinatie en het toezicht.
  • Er is draagvlak om de positie van eurocommissaris Olli Rehn van Economische Zaken te versterken. Rutte wil dat de begrotingsdiscipline moet kunnen worden afgedwongen. Hij pleit samen met Jan Kees de Jager al enige tijd voor een aparte eurocommissaris met voldoende bevoegdheden op dat punt.
  • Van Rompuy gaat onderzoeken of een verdragswijziging noodzakelijk is om het bestuur van de eurozone te verbeteren. In december moet dit een tussenrapportage opleveren, in maart volgen definitieve voorstellen.