Kuifje is als een oude liefde

The Adventures of Tintin. The Secret of the Unicorn

Regie: Steven Spielberg. ****

Het is met de nieuwe Kuifjefilm als met het terugzien van een oude liefde. Jaren geleden heb je samen de spannendste avonturen beleefd en de meest exotische oorden bereisd, en dan staat hij opeens weer voor je.

Een beetje ouder en dikker misschien. Maar vooral: echter dan echt. Alsof je fantasie voor je ogen gematerialiseerd is. Steven Spielberg en Peter Jackson hebben goed begrepen wat voor schok het weerzien met Kuifje in Tintin. The Secret of the Unicorn teweeg kan brengen. Dus bouwen ze het langzaam op. Eerst verschijnt hij in de titelsequentie van de film in silhouet, zoals we hem kennen uit de stripboeken van Hergé. Dan loopt die tweedimensionale wereld organisch over in het computergeanimeerde 3D-universum dat Spielberg en Jackson bedachten.

Het begint allemaal op de rommelmarkt uit het album Het geheim van de eenhoorn, waar Kuifje zich door een sneltekenaar laat portretteren. Daar maken we rustig kennis met de wetten van de animatiewereld, met het idyllische jarenveertigdecor, met de zakkenroller die alle gebeurtenissen in beweging zet, en met Jansen en Janssen, die klunzende detectives die als komische sidekicks werken in het leven van de nogal serieuze en altijd een beetje bleue journalist Kuifje.

Spielberg en Jackson volgen grotendeels de plotlijnen van de vervolgalbums Het geheim van de eenhoorn en De schat van Scharlaken Rackham met een intermezzo in Noord-Afrika dat aan De krab met de gulden scharen is ontleend. Er is een schat. En die moet worden gevonden. En er zijn dus ook schurken die de schat ook willen vinden. De 3D-animaties zijn verbluffend en subtiel, je hebt zelden het gevoel dat je naar de technische rollercoaster zit te kijken die de film óók is.

Dana Linssen