Kind in string, mag dat?

Het aantal meldingen van kinderporno neemt toe.

Sinds de oprichting van een speciaal meldpunt vijftien jaar geleden, steeg dat aantal naar ruim negenduizend per jaar.

Nederland, Hillegom, 19-06-2008. Digitale kinderlokkers zijn sterk in opkomst. Het internet wordt steeds meer het werkterrein van kinderlokkers. Populaire chatboxen worden niet alleen door leeftijdsgenootjes gebruikt maar ook door de zogenaamde cyberpedofielen die zich anders voordoen om zo jonge tieners te ontmoeten. De nieuwste ontwikkeling volgens de Stichting Mijn Kind Online is een zogenaamd Trojan Horse virus dat ongemerkt inbreuk maakt op computers en webcams. Het gaat volgens de stichting om kleine programma's die vaak vermomd als kleine onschuldige foto of screensaver aan de kinderen worden toegestuurd. Na installatie van zo'n bestand, kan de kinderlokker via internet toegang krijgen tot de computer van het slachtoffer. Zo kan bijvoorbeeld de webcam worden aangezet als de kinderen net onder de douche vandaan komen. computer, kinderlokker, tiener, tienermeisjes, internet, digitaal, sexueel, sex, strafbaar, pedosexualiteit, ouders, toezicht, maatschappij, stoornis, msn, chat, laptop, tienerkamer, tienermeisje, webcam, psychische stoornis, kinderporno, internetsex, kinderen, seks, ontucht, internetpedofilie, chatsites, messenger, vertrouwen, profielsites, prive, contact, meldpunt kinderporno, pedoseksueel misdrijf, misdrijf, groomer. foto Cynthia Boll/Hollandse Hoogte CYNTHIA BOLL/Hollandse Hoogte

‘Graag even kloppen’, staat op de deur van de kamer in het voormalig weeshuis in de binnenstad van Leiden. Achter die deur werken de zes medewerksters van het Meldpunt Kinderporno. Elke ochtend bekijken zij de meldingen die online zijn binnengekomen: foto’s en filmpjes van jonge kinderen die misbruikt worden, maar ook veel ‘bijvangst’: dierenseks, lugubere filmpjes en gewone porno. Vanwege het strafbare materiaal mag er op dat moment niemand anders in de ruimte zijn.

Van de 700 meldingen per maand blijken er ongeveer 200 daadwerkelijk om kinderporno te gaan. Dat is soms overigens lastig te bepalen: „Het verschil tussen een veertienjarige en een achttienjarige is niet altijd te zien”, vertelt Maaike Pekelharing (30). Een plaatje van blote kinderen op een nudistenstrand mag wel, maar kinderen in een string in een fotostudio waarbij er gefocust wordt op de genitaliën zijn verboden. Wanneer een afbeelding zeker strafbaar is én op een Nederlandse server staat geeft het Meldpunt dit door aan het Korps Landelijk Politiediensten. Hoe vaak het tot veroordeling leidt weten de medewerkers niet, maar in alle gevallen worden de sites van de server gehaald.

„Het is best heftig werk”, zegt Pekelharing. De meldingen bekijken doen ze dan ook maar een paar uur achter elkaar en altijd samen. „Nee, je raakt er niet aan gewend”, vullen haar collega’s haar aan. Rachel Levi (29) vertelt dat bepaalde beelden lang kunnen blijven hangen. „Sommige kinderen vergeet je niet snel meer.” Levi geeft in haar vrije tijd jeugdtheaterlessen. „Dat is een goede afwisseling, daardoor blijf je ook op een luchtige manier naar kinderen kijken.” Alle medewerkers krijgen een sportabonnement om zich af te kunnen reageren en elk half jaar bezoeken ze een psycholoog.

De computers zijn versierd met oranje wuppies en gekke poppetjes. De muren waren lange tijd leeg. „Aan de ene kant zou je graag plaatjes van vrolijke kinderen om je heen willen, maar aan de andere kant roept dat misschien weer verkeerde associaties op.” Uiteindelijk hebben ze besloten foto’s uit hun eigen kindertijd op te hangen.

Dat alleen vrouwen het pornomateriaal bekijken is geen toeval. Theo Noten, de coördinator van het meldpunt, denkt dat mannen eerder verdenkingen over zich afroepen. De selectieprocedure voor nieuwe werknemers is streng. De medewerkers hebben allemaal een universitaire achtergrond met studies als criminologie en pedagogiek. Maar het belangrijkste is dat kandidaten zijn opgewassen tegen de schokkende beelden. Vrouwen die zwanger zijn, wordt afgeraden bij het meldpunt te gaan werken.

Elk jaar neemt het aantal meldingen van kinderporno toe. Vijftien jaar geleden kwamen er 256 meldingen binnen, in 2010 waren dat er 9164. Dat er steeds meer kinderporno op het internet te vinden is komt onder meer door de populariteit van webcams. Regelmatig zien de medewerkers jonge kinderen giechelend hun kleren uitrekken achter hun computer. Die hebben geen idee waar die opnames vervolgens terecht kunnen komen.

Het Meldpunt Kinderporno beheert ook ‘Helpwanted’, een site waarop kinderen zelf meldingen kunnen doen. Om daar meer bekendheid voor te genereren is de organisatie aanwezig op verschillende internetplatforms voor kinderen. Zo loggen ze elke donderdag om vier uur in op de populaire kindersite Habbo Hotel. In een speciaal daarvoor ingerichte virtuele bus kunnen kinderen al chattend vragen stellen en beantwoorden. Er staan vanmiddag hele rijen voor de deur, terwijl er elk half uur maar negen kinderen naar binnen mogen. „Hebben jullie weleens iemand toegevoegd op MSN die later iemand anders bleek te zijn?” laat Pekelharing haar karakter vragen. Het poppetje van ‘Pluis’ steekt zijn hand op en typt: „Ja, ik ontmoette eens een meisje op internet die zei dat ze veertien was en met me wilde cammen. Later bleek het een 40-jarige vrouw te zijn.”

De medewerkers van het meldpunt leggen aan kinderen uit wat ze kunnen doen als ze onraad ruiken en raden aan goed op te letten wie zij toevoegen op MSN . „Na zo’n chatsessie komen er vaak nieuwe meldingen binnen”, zegt Levi.

Aan het einde van de dag sluit Pekelharing haar computer af en staart uit het raam. „Uiteindelijk kunnen wij alleen maar doorgeven.” Of kinderen geïdentificeerd kunnen worden en de daders veroordeeld, hangt af van de politie. „Gelukkig horen we regelmatig van de KLPD dat er zaken zijn opgelost.” Maar soms ook niet: „De mensen die hier al lang werken hebben helaas ook kinderen ouder zien worden in de filmpjes die wij binnenkregen.”