In Polen zijn er toch nog genoeg grutto's?

En weer wordt er gesteggeld over de Hedwigepolder. Staatssecretaris Bleker (Landbouw en Natuur, CDA) hangt aan zijn nagels en nóg probeert hij uit te komen onder de gerechtvaardigde eisen van de Europese Commissie om de natuurschade van de verdieping van de Westerschelde te compenseren.

Het lijkt of Bleker niet weet wat hij aanmoet met het Nederlandse natuurbeheer en -behoud. Zijn nieuwe wet graait de Flora- en faunawet, de Natuurbeschermingswet en de Boswet bij elkaar en de som van die delen is negatief. De nieuwe wet bepaalt dat Nederland zijn natuur niet beschermt, tenzij Europese regelgeving dat afdwingt. Dat betekent dat hij Nederlandse belangen opgeeft als die elders in Europa op peil zijn: de grutto’s, kenmerkend voor Nederlandse weides, hoeven hier niet beschermd te worden, in Polen zijn er genoeg. Het is dus een wet die geen voorschriften stelt, maar de regels volgt. Het ministerie stuurde het concept naar „alle belangenorganisaties die met het natuurbeleid te maken hebben”. Iedereen, van jagers tot activisten voor een bepaalde soort, van landschapsbeheerders tot projectontwikkelaars, kan op een website zijn ei leggen. De staatssecretaris raapt op wat hem uitkomt. Hij dreigt de Europese samenwerking voor natuurbeheer uit te kleden en de natuur ondergeschikt te maken aan de agrarische sector en het bedrijfsleven. Economische belangen overwegen. Zo wil hij voorkomen dat natuurbelangenorganisaties bedrijfsvoering kunnen hinderen omdat die bijvoorbeeld soorten in gevaar brengt, milieukwaliteit aantast of landschapsschoon opoffert.

Komt Blekers Natuurwet er, dan zal dat leiden tot het onverantwoordelijk ver terugdringen van de natuurbescherming. Bleker reduceert het natuurbeheer tot iets wat vooral hinderlijk is. De natuur moet haar plaats weten, vindt hij, de ‘vooruitgang’ gaat voor. Dat de natuur per definitie weerloos is, is niet langer een reden om haar te behoeden voor bouwers en bedrijven die de spirituele en fysieke zin niet zien van planten, dieren en natuurschoon.

Er dreigt een toekomst waarin de natuur geen onderdeel meer is van het Nederlands erfgoed. We nemen afscheid van de natuur als bron van welzijn, noodzakelijk voor geestelijke en lichamelijke gezondheid. Dan geldt de natuur niet meer als universele waarde die respect afdwingt al was het maar omdat de mens er zelf deel van uitmaakt.

Dor is Blekers beleid dat geen initiatieven ontplooit en alleen maar terugdringt. Dat te beroerd is of, erger, te zwak om gedachten over dit onderwerp te ontvouwen die verder reiken dan instant gewin. Met staatssecretaris Bleker is de Nederlandse natuur aan de ‘heidenen’ overgeleverd – alhoewel, de heidenen bejegenen de natuur traditioneel met veel meer ontzag.