Douro Boys

Onder aanvoering van de Douro Boys (een groepje prominente port/wijnproducenten waar onze eigen Dutch Dirk van der Niepoort de aanvoerder van is) heeft de Douro inmiddels ook de reputatie als Portugal’s meest veelbelovende wijngebied voor onversterkte rode wijnen verworven.

De boys beschouwen het lokale rood dan ook niet meer als bijproduct dat gemaakt wordt van de druiven die niet goed genoeg zijn voor port, maar selecteren juist de beste om smakelijke, vaak zelfs indrukwekkende wijnen van te produceren. Soms overigens met prijskaartjes die op een vintageport niet zouden misstaan.

Langzaam maar zeker echter ontstaan er ook de contouren van ‘een eigen stijl’. Of beter gezegd: van drie.

Zo is er een soort old school, waarin wordt gekoketteerd met de hitte die zomers bezit neemt van de vallei en zorgt voor rustieke, naar leren stoelen, rijzadels en suède jassen geurende wijnen vol donker fruit en specerijen.

De invloed van de Fransen in de streek resulteert in de tweede, een soort Bordeaux-stroming.

En dan is er ook nog een internationale stijl, waarin veel rood en zwart fruit met vanille-romig eiken. Vanzelfsprekend betreft het hier geen lichtvoetige, frivole, slap-soepele, fruitige niemendalletjes.

In de Douro vinden ze dat de internationale wijnmarkt daar al voldoende in voorziet. En waarom zou je ook dergelijke allemansvrienden maken, als het hele land, de Douro incluis, vol staat met authentieke druiven die een volstrekt eigen karakter hebben?

Voor mijn nieuwe koopgids De Grote Hamersma 2012 proefde ik een fiks aantal rode wijnen uit de Douro en maar liefst vijftien daarvan haalden de eindstreep. En met mooie rapportcijfers. In de budgetsfeer wijs ik u graag op de Pedra D’Armas 2009 die te koop is bij Vindict. Voor nog geen vijf euro legt u de hand op een ruige Portugees met gitzwart haar en handen als kolenschoppen. Hij kreeg een 8+ als rapportcijfer.

Bij Plus Supermarkten kunt u terecht voor Lello 2009. Vorig jaar proefde ik al de 2008. En die beviel mij ook. Die grossierde toen in lekker ruig fruit en was ongebolsterd en druistig. Donker, met zuren en kauwbare tannines. Dit oogstjaar jaar heeft de wijnmaker ‘m wat manieren bijgebracht. Mild, maar nog steeds stevig. Met een zoetknipoog en een roostertoontje. Veel Douro en niet duro. Want hij kost hetzelfde als de eerstgenoemde wijn. Met een 8 in De Grote Hamersma als resultaat.

Wie echt spectaculair wil uitpakken, wende zich echter toch tot een van de portshippers, Symington in dit geval. Want ook die is onversterkt rood gaan maken. En verre van onverdienstelijk. Hun Pombal do Vesuvio 2008 kreeg een 9.

Vanwege zijn verfijning, diepgaandheid en elegantie. Nergens pushy in de alcohol en beleefd cassis, pruimen, kersen, bramen, cacao en espresso aanbiedend op een filigrein zilveren presenteerblaadje.

En ondanks de prijs van rond € 22,00 zeggen we daar geen nee tegen. Integendeel. Schenk nog eens in. Nemen we tot besluit een glas port.

    • Harold Hamersma