Vijf vragen én antwoorden over de eurodeal

Caption: France's President Nicolas Sarkozy holds a news conference at the end of a euro zone summit in Brussels, October 27, 2011. Euro zone leaders said on Thursday they had reached agreement on a comprehensive package of measures to tackle the euro zone's sovereign debt crisis. REUTERS/Yves Herman (BELGIUM - Tags: POLITICS BUSINESS) De Franse president Nicolas Sarkozy bij de persconferentie vannacht in Brussel over de eurodeal. Foto Reuters / Yves Herman

In Brussel werd vannacht even na vieren het nieuwe plan voor de redding van de euro gepresenteerd. Economisch commentator van NRC Handelsblad, Maarten Schinkel, noemt het akkoord “wild complex”.

Na urenlange onderhandelingen is besloten om de helft van de Griekse staatsschuld af te waarderen en de slagkracht van het Europese noodfonds te vergroten tot 1000 miljard euro. Wat houdt het akkoord precies in? Schinkel legt het uit:

Wat het akkoord precies inhoudt is nog niet duidelijk. Het is wachten op de details, het is een gecompliceerd plan. Net als bij de slag om Austerlitz moeten we nu wachten tot de mist wegtrekt om te zien wat er eigenlijk gebeurd is. Het akkoord dat vannacht is afgesloten lijkt veel op de deal die lidstaten op 21 juli maakten. Toen werd pas dagen na de top duidelijk wat de afspraken precies inhielden. Dat is nu ook het geval, wat bijvoorbeeld is afgesproken over de banken is zeer gecompliceerd. Je ziet ook dat de beurzen nu positief reageren omdat er na al die rampenscenario’s die eerder geschetst werden, er nu een reddingsplan gepresenteerd worden. Maar pas over een paar dagen worden de gevolgen van dat plan duidelijk. De vraag is hoe de markten dan reageren. Het is goed dat er nu een plan is, maar een duidelijk ingevuld plan is het niet. De details moeten nog uitgewerkt worden, maar het is nu wel tijd voor die details.

De helft van de Griekse schulden worden afgewaardeerd. Is dat genoeg?

De vijftig procent van de Griekse schulden die worden afgewaardeerd, dat zijn die in handen van banken, dat is maar een deel van het totaal aan Griekse schulden die uitstaan. Daarnaast, dat het Griekse steunpakket van 109 miljard wordt verhoogd naar 130 miljard zegt nog niks, omdat dit een vrijwillige regeling betreft met de private sector. De vraag is in hoeverre die meewerkt.

Hoe wordt het Europese noodfonds vergroot?

Het effectieve bedrag dat het Europese steunfonds, het European Financial Stability Facility (EFSF), kan uitlenen wordt vier keer zo groot: een biljoen. Het EFSF is uitgebreid zonder de lidstaten extra te belasten door nog meer garant te staan voor leningen uit dat mechanisme. Anders dreigt de afwaardering van die lidstaten en daarmee ook het noodfonds. Een deel van het geld voor het grotere EFSF wordt gehaald uit een nieuw verzekeringsschema, dat een nieuwe soort Griekse staatslening creëert voor beleggers die verzekerd wordt door het noodfonds. Zo ontstaan dan twee soorten Griekse staatsobligaties, waar het EFSF wel garant voor staat en oudere waar dat niet het geval is. Daarnaast wordt er een nieuw vehikel gecreëerd voor het EFSF via het Internationaal Monetair Fonds, waar geld in gestoken moet gaan worden van de nieuwere spaarders in de wereldeconomie. China is een voorbeeld van zo’n nieuwe spaarder. Er is echter nog niets afgesproken met de Chinezen, maar vandaag belt Sarkozy met de Chinese premier Hu hierover.

En hoe zit het voorstel van premier Mark Rutte, om eurocommissarissen aan te stellen die landen die zich niet aan financiële afspraken houden sancties op kunnen leggen?

Daar is met geen woord over gerept.

Komt het goed met zorgenkindje Italië?

Premier Silvio Berlusconi heeft de hardste beloften tot nu toe gedaan om economische hervormingen door te voeren om de Italiaanse economie weer op de rails te krijgen. Maar het blijven wel beloftes van Berlusconi.